نکات فنی صعودهای ورزشی

حمایت

K2: A Trek to Danger’s Doorstep

By GRAHAM BOWLEY

Published: January 17, 2010

NoRooz

                 
            No-Rooz, in word, means "New Day". It is the new day that starts the
            year, traditionally the exact astronomical beginning of the Spring.
            Iranians take that as the beginning of the year. This exact second
            is called "Saal Tahvil". No-Rooz with its' uniquely Iranian
            characteristics has been celebrated for at least 3,000 years and is
            deeply rooted in the rituals and traditions of the Zoroastrian (This
            was the religion of ancient Persia before the advent of Islam in 7th
            century A.D.).

            Iranians consider No-Rooz as their biggest celebration of the year,
            before the new year, they start cleaning their houses (Khaane
            Tekaani), and they buy new clothes. But a major part of New Year
            rituals is setting the "Haft Seen" with seven specific items. In
            ancient times each of the items corresponded to one of the seven
            creations and the seven holy immortals protecting them. Today they
            are changed and modified but some have kept their symbolism. All the
            seven items start with the letter "S"; this was not the order in
            ancient times. These seven things usually are: Seeb (apple), Sabze
            (green grass), Serke (vinager), Samanoo (a meal made out of wheat),
            Senjed (bucktorn), Sekke (coin), and Seer (garlic).
            Sometimes instead of Serke they put Somagh (sumak, an Iranian
            spice). Zoroastrians today do not have the seven "S"s but they have
            the ritual of growing seven seeds as a reminder that this is the
            seventh feast of creation, while their sprouting into new growth
            symbolized resurrection and eternal life to come.

            Wheat or lentil representing new growth is grown in a flat dish a
            few days before the New Year and is called Sabzeh (green shoots).
            Decorated with colorful ribbons, it is kept until Sizdah beh dar,
            the 13th day of the New Year, and then disposed outdoors. A few live
            gold fish (the most easily obtainable animal) are placed in a fish
            bowl. In the old days they would be returned to the riverbanks.
            Mirrors are placed on the spread

            with lit candles as a symbol of fire. Most of the people used to
            place Qoran on their Sofreh (spread) in order to bless the New Year.
            But some people found another alternative to Qoran and replaced it
            by the Divan-e Hafez (poetry book of Hefez), and during "Saal
            Tahvil" reading some verses from it was popular. Nowadays, a great
            number of Iranians are placing Shahnameh (the Epic of Kings) of
            Ferdowsi on their spread as an Iranian national book. They believe
            that Shahnameh has more Iranian identity values and spirits, and is
            much suitable for this ancient celebration.

                 
            After the Saal Tahvil, people hug and kiss each other and wish each
            other a happy new year. Then they give presents to each other
            (traditionally cash, coins or gold coins), usually older ones to the
            younger ones. The first few days are spent visiting older members of
            the family, relatives and friends. Children receive presents and
            sweets, special meals and "Aajil" (a combination of different nuts
            with raisins and other sweet stuff) or fruits are consumed.
            Traditionally on the night before the New Year, most Iranians will
            have Sabzi Polo Mahi, a special dish of rice cooked with fresh herbs
            and served with smoked and freshly fried fish. Koukou Sabzi, a
            mixture of fresh herbs with eggs fried or baked, is also served. The
            next day rice and noodles (Reshteh Polo) is served. Regional
            variations exist and very colorful feasts are prepared.

            The 13th day of the new year is called "Sizdah Bedar" and spent
            mostly outdoors. People will leave their homes to go to the parks or
            local plains for a festive picnic. It is a must to spend Sizdah
            Bedar in nature. This is called Sizdah Bedar and is the most popular
            day of the holidays among children because they get to play a lot!
            Also in this day, people throw the Sabze away, they believe Sabze
            should not stay in the house after "Sizdah Bedar". Iranians regard
            13th day as a bad omen and believe that by going into the fields and
            parks they avoid misfortunes. It is also believed that unwed girls
            can wish for a husband by going into the fields and tying a knot
            between green shoots, symbolizing a marital bond.

            Another tradition of the new year celebrations is "Chahar-Shanbeh
            Soori". It takes place before Saal Tahvil, at the last Wednesday of
            the old year, well actually Tuesday night! People set up bon fire,
            young and old leap over the fires with songs and gestures of
            merriment like:
              (Sorkhi-e to az man) Give me your beautiful red color
              (Zardi-e man az to) And take back my sickly pallor!

              It means: I will give you my yellow color (sign of sickness), and
              you give me your fiery red color (sign of healthiness). This is a
              purification rite and 'suri' itself means red and fiery.
            No-Rooz Greetings:
            No-Rooz Mobarak (Happy No-Rooz, Happy New Year);
            Eid-eh Shoma Mobarak (Happy New Year to you);
            No-Rooz Pirooz (Wishing you a Prosperous New Year);
            Sad Saal be in Saal-ha (Wishing you 100 more Happy New Years).

            After all No-Rooz is a fun time for all of the Iranians, old and
            young.

منبع: ویکیپدیا

Elevation: 3,707 m (12,162 ft)

Prominence:  3,707 m (12,162 ft)

Prominence: 1,826 m (5,991 ft)

Location: East Azarbaijan, Iran

Coordinates: 37°45′N 46°26′E / 37.75°N 46.43°E / 37.75; 46.43

Type: Stratovolcano

Age of rock: 1.2–0.8 million years

Last eruption: unknown, possibly

Sahand (Persian: سهند, Azerbaijani: سهند )

 is a massive, heavily eroded stratovolcano in northwestern Iran. At 3,707 m (12,162 ft), it is the highest mountain in the Iranian province of East Azarbaijan.

It is one of the highest mountains in Iranian Azerbaijan, in addition to being an important dormant volcano in the country. The Sahand mountains are directly south of Tabriz, the highest peak of which is Kamal at an altitude of 3,707 m.. Approximately 17 peaks can be accounted for as being over 3,000 m. in height. Due to the presence of a variety of flora and fauna, the Sahand mountains are known as the bride of mountains in Iran.

It is also the name of an Iranian Saam Class frigate sunk in Operation Praying Mantis by American forces in 1988

On the north foot of the mountain and near the city of Tabriz, a winter sport's complex has been built. This complex, also known as the Sahand Skiing Stadium, greets visiters with a variety of sports including, skiing and snowboarding. The snow statue competition, which runs once a year at mid-winter in the stadium is a famous and amusing event, which attracts spectators and competitors form all over the country

refrence: wikipedia

نظر به تشکیل جلسات کارشناسی کمیسیون  نظارت و بررسی حوادث کوه نوردی فدراسیون در خصوص حادثه ی اخلمد که متأسفانه منجر به فوت زنده یاد «مجید وحیدیان»؛ مربی درجه 3 کوه پیمایی استان خراسان رضوی گردید، رأی صادره کمیسیون جهت تایید نهایی به کمیته ی حقوقی و انضباطی فدراسیون نیز ارجاع شد که پس از بررسی و تحقیقات لازم رأی صادره در مورد «علی رضا خادم»  به شرح زیر اعلام گردید: وی پانزده در صد مقصر شناخته شده و هم چنین کلیه ی احکام مربی گری مشارالیه تعلیق می گردد.

مرجع: سایت پزشکی کوهستان

لازم به ذکر هست که عکس های این پست فقط بخشی از محصولات گسترده victorinox هست.

حالشو ببرید

طرح درس

 کارآموزی کوهپیمایی

و

ضمائم آموزشی

عکس و مکث

مقایسه وضعیت قبلی و کنونی کویر مرنجاب ارائه شده است.

باتشکر از دانشجویان کوهنورد دانشگاه تهران

کویر مرنجاب

با تشکر از آقای عادل بدخشیان جهن نگارش گزارش برنامه

 با این روش می توان طناب را به صورت یک کوله پشتی حمل کرد

محل مسیر: کوه صفه، ایستگاه تله کابین 

 با تشکر از آقای مهدی باقری نژاد جهت  ارائه تصاویر

طرح درس

کارآموزی کوهپیمایی

بخش دوم

۱۳/۱۰ ----- سنگنوردی----- مسیر کلاهک آبی

۲۰/۱۰ ----- طراحی مسیر---- سالن سنگنوردی

۲۷/۱۰ ----- سنگنوردی------مسیر فاشیست

۴/۱۱ ------سنگنوردی------ محیط زیست(دیواره بلند)

۱۱/۱۱ -----سنگنوردی-----پلیس راه(دیواره بلند)

۲۵ و ۲۶/۱۱ -- کوهنوردی----کرکس(مسیر طامه)

۲/۱۲ ----- کوهپیمایی-----کلاه قاضی

۶ الی ۹/۱۲----کوهپیمایی----گنو

۱۶/۱۲---جلسه پایان سال----دفتر باشگاه

۲۳/۱۲----سنگنوردی-----مسیر استاد خلیفه

البته این ریورسو ۳ هست که petzl حدود ۱ ساله که داده تو بازار.

 درای تولینگ کاربرد دارند.

 مسیر بیتا

در منطقه سنگنوردی محیط زیست و درچپ مسیر لاک پشت و غدیر یزدانی قرار دارد.

درجه سختی:-    5.1۱c  

دارای 2 کارگاه

  گره ها

knots

Wound Spring | by Rock and Ice Images |
Sierra Blair-Coyle competing at the 2007 Teva Games, Vail, Colorado. For 2008, the event is America's first World Cup in nearly two decades

ورزش‌هاي خوب براي زانوهاي بد

ورزش‌هاي نامناسب يا عدم انجام درست حركات ورزشي، از مهم‌ترين عوامل ايجاد آرتروز به‌شمار مي‌روند

آن دسته از فعاليت‌هاي ورزشي كه مستلزم خم‌كردن شديد زانوها هستند، به‌ويژه اگر به‌همراه بلندكردن وزنه باشند فشار زيادي به زانوها وارد مي‌كنند.

زانودرد شايد شايع‌ترين درد مفصلي باشد. در كشور ما كمتر آدمي را مي‌بينيد كه از ميانسالي گذشته و زانودرد نداشته باشند. مسائل مربوط به پوكي استخوان را اگر كنار بگذاريم، نحوه زندگي ايراني‌ها مثل نشستن دو زانو و چهارزانو از عمده‌ترين دلايل آرتروز به‌شمار مي‌رود. اوضاع وقتي بدتر مي‌شود كه با اين زانوي ناسالم، ورزش‌هاي نامناسب هم انجام شود. در اين مطلب به برخي از مهم‌ترين سئوالاتي كه ممكن است در مورد رابطه ورزش با زانودرد براي شما پيش‌آيد، پاسخ داده شده است.

چه ورزش‌هايي زانو را خراب مي‌كنند؟
آن دسته از فعاليت‌هاي ورزشي كه مستلزم خم‌كردن شديد زانوها هستند، به‌ويژه اگر به‌همراه بلندكردن وزنه باشند، فشار زيادي به زانوها وارد مي‌كنند و مي‌توانند به زانو آسيب برسانند.
فعاليت‌هاي ورزشي كه در آنها خم مي‌شويد و مي‌پريد، مثل بسكتبال، نيز براي زانوها مضرند. به‌طور كلي هر فعاليتي كه در آن حركت‌هاي خم‌شدن زانوها و فرودآمدن روي پاها به كرات وجود دارد، براي زانوها بسيار مضر است، تنيس، بدمينتون و فوتبال از اين جمله‌اند. ولي بعضي ورزش‌هاي با پرش كم، مثل طناب‌زدن خطر چنداني ندارند.

كدام ورزش‌ها براي زانو مناسب است؟
شنا كردن، البته به‌جز شناي كرال پشت، براي زانوها واقعا راحت است. پياده‌روي هم خيلي مناسب است زيرا فشار زيادي بر زانوهايتان وارد نمي‌كند. پياده‌روي سريع، اگر قبلا آسيبي در زانوهايتان نداشته‌ايد، مشكلي ندارد. دوچرخه‌سواري نيز بر روي زانوها فشار زيادي وارد نمي‌كند. به‌طور كلي هرگونه فعاليتي كه فشار كمي بر زانوها وارد كند و يا فعاليت‌هايي كه در آنها شما مجبور نيستيد به‌سرعت تغيير جهت بدهيد، براي زانوها مشكل‌ساز نيستند.

آيا پياده‌روي سريع براي زانوها ضرر دارد؟
خيلي از مردم مي‌گويند: <پياده‌روي باعث آرتروز زانوها مي‌شود.> ولي هرگز ثابت نشده است كه پياده‌روي سريع و دويدن باعث بروز اين مشكل شوند. البته اگر زانوي شما آسيب ديده است و پياده‌روي سريع مي‌كنيد، اين پياده‌روي سريع براي زانوهاي شما مضر است. در واقع، آسيب زانو از عمده‌ترين عوامل مستعدكننده ابتلا‌ به آرتروز در آينده است.

چرا بعد از ورزش زانوها درد مي‌گيرند؟
استفاده بيش از حد از پاها باعث احساس خستگي در آنها مي‌شود، ولي اگر زانوهايتان درد مي‌كند، احتمالا به اين دليل است كه با فرودآمدن سريع بر روي زمين و يا تغييرات سريع در جهت حركت، به زانوهايتان آسيب رسانده‌ايد.
اين‌گونه فعاليت‌ها كه شما در آنها مي‌پريد و فرود مي‌آييد و يا در حال دويدن به‌طور ناگهاني تغيير مسير مي‌دهيد، فشار خيلي زيادي بر روي زانوها وارد مي‌كند كه ممكن است منجر به آسيب‌ به رباط‌هاي زانو و به‌خصوص رباط صليبي قدامي شوند. حتي مقادير كم اين فعاليت‌هاي ورزشي نيز مي‌توانند باعث آسيب به غضروف و يا منسيك‌هاي زانو كه از غضروف آن محافظت مي‌كنند، بشوند.

آيا تناوب بين انجام فعاليت‌هاي شديد و خفيف فايده‌اي دارد؟
البته! به‌عنوان مثال به‌جاي اينكه هر روز بدويد، يك روز در ميان بدويد و در روزهاي ديگر پياده‌روي كنيد. اين كار باعث به‌كارگيري عضلات شما به نحو متفاوتي مي‌شود و فشاري را كه بر زانوهاي شما وارد مي‌شود، كم مي‌كند. انجام فعاليت‌هاي ورزشي متنوع مي‌تواند اثر خوبي بر زانوها داشته باشد.

افرادي كه زانوهاي سالمي ندارند، تا چه حد بايد مراقب باشند؟
اين مورد بستگي به اين دارد كه چقدر زانوهايشان مشكل دارد. در واقع سوالي كه پيش مي‌آيد اين است كه آسيب وارد شده به زانو چه بوده است و بعد از آن چقدر زانو مشكل دارد. پاسخ اين سوالات به شما كمك مي‌كند تا بفهميد چه فعاليت‌هاي ورزشي را هنوز مي‌توانيد انجام دهيد و چقدر بايد از شدت فعاليت‌ها كم‌ كنيد.
مورد ديگري كه باز هم براي تصميم‌گيري در مورد نوع و شدت فعاليت‌هاي ورزشي كمك مي‌كند اين است كه بعد از آسيب، زانوها تا چه حد بازتواني شده‌اند. تعداد زيادي از آسيب‌ها به‌دليل ضعف برخي عضله‌هاي خاص هستند كه اين عضلات ضعيف (مانند عضلات چهارسر‌راني و عضلات ديگر بالاي زانوها) نمي‌توانند استحكام زانوها را به‌طور مناسب حفظ كنند و خطر آسيب رسيدن به زانوها را بيشتر مي‌كنند.

چه ورزش‌هايي، خطر آسيب رسيدن به زانوها را كاهش مي‌دهند؟
تحقيقات اخير نشان داده است كه ضعف در عضلات لگني مي‌توانند خطر آسيب در پاها و حتي زانوها را افزايش دهند.
هنگامي كه اين عضلات به‌خوبي منقبض شوند، باعث مي‌شوند كه ران‌هاي شما در جهت درست قرار نگيرند و شما را در يك موقعيت بي‌ثبات قرار دهند.
پژوهشي كه سال پيش بر روي دوندگان انجام شد، نشان داد دوندگاني كه عضلات دورلگن آنها ضعيف بود در خطر بيشتري براي آسيب به زانوها هستند. بنابراين براي پيشگيري از آسيب زانوها، فقط تقويت عضلات دور زانوها و عضلات ران‌ها كافي نيست بلكه بايد عضلات اصلي ديگر مانند عضلات كمر، شكم و لگن خود را نيز تقويت كنيد.
يك راه ساده براي تقويت عضلات ذكر شده، اين حركت ورزشي است: پشت به ديوار و چسبيده به آن بايستيد، سپس پاهايتان را دو قدم از ديوار دور كنيد و مانند اينكه مي‌خواهيد بنشينيد، به پايين برويد به‌طوري كه پشتتان به ديوار تكيه داشته باشد. تقريبا تا نزديك حالت نشسته بر روي صندلي پايين برويد و سپس بالا برويد و به حالت ايستاده برگرديد

بنابراين براي پيشگيري از آسيب زانوها، فقط تقويت عضلات دور زانوها و عضلات ران‌ها كافي نيست بلكه بايد عضلات اصلي ديگر مانند عضلات كمر، شكم و لگن خود را نيز تقويت كنيد.
يك راه ساده براي تقويت عضلات ذكر شده، اين حركت ورزشي است: پشت به ديوار و چسبيده به آن بايستيد، سپس پاهايتان را دو قدم از ديوار دور كنيد و مانند اينكه مي‌خواهيد بنشينيد، به پايين برويد به‌طوري كه پشتتان به ديوار تكيه داشته باشد. تقريبا تا نزديك حالت نشسته بر روي صندلي پايين برويد و سپس بالا برويد و به حالت ايستاده برگرديد

اصول كلى در مراقبت از زانو

اگر با افرادى كه از آرتروز زانو رنج مى برند برخورد كنيد، خواهيد فهميد كه چه خوشبخت هستيد كه مى توانيد بدون كوچكترين دردى راه برويد. آتروز زانو مهمترين علت ناتوانى حركتى در ميان افراد ميانسال در كشورهاى توسعه يافته است. اين بيمارى درمان قطعى ندارد ولى مى توان به راحتى با پرهيز از عواملى كه باعث وارد آمدن فشار به مفاصل زانو مى شود، از بروز آن پيشگيرى نمود. راه هاى زيادى وجود دارد كه شما مى توانيد با رعايت آنها خود را از شر ابتلا به اين بيمارى خلاص كنيد.
۱- وزن خود را كنترل نماييد. اضافه وزن مهمترين عامل آسيب زانوها است. با پيروى از يك رژيم غذايى علمى و آگاهانه و افزايش تحرك خود را به وزن مناسب برسانيد وگرنه بايستى منتظر شروع درد زانو باشيد.۲- وضعيت نشستن خود را تغيير دهيد. از دو زانو يا چهارزانو نشستن بر روى زمين خوددارى كنيد زيرا فشار زيادى به زانوهايتان وارد مى شود. سعى كنيد هميشه پاهايتان را دراز كنيد و بر روى صندلى هايى بنشينيد كه از ثابت قرار گرفتن ستون فقرات در وضعيت غيرطبيعى جلوگيرى مى كند.۳- اجسام سنگين جابه جا نكنيد. حمل جسم سنگين موجب آسيب گردن، كمر و زانو مى شود، پس تا جايى كه امكان دارد از جابه جايى اجسام سنگين خوددارى كنيد.۴- عضلات ران خود را با انجام ورزش هاى ساده تقويت كنيد. تقويت عضلات ران از سائيدگى مفصل زانو جلوگيرى كرده و درد زانو را كاهش مى دهد.۵- كمتر از پله ها استفاده كنيد. بالا و پائين رفتن زياد از پله موجب سائيدگى مفاصل زانو شده و در درازمدت باعث بروز درد در اين ناحيه مى شود.۶- استفاده از توالت هاى ايرانى فشار زيادى به زانو وارد مى كند. براى جلوگيرى از درد زانو بهتر است از توالت فرنگى استفاده كنيد يا صندلى هاى مخصوصى كه براى توالت گذاشته مى شود، تهيه كنيد.
۷- نوع نشستن و ايستادن خود را تغيير داده و طرز صحيح آن را ياد بگيريد.در هر حال، اجازه ندهيد، مشكل زانو تا حدى پيش رود كه شما را از انجام فعاليت هاى روزانه بازدارد

بیشترین آسیب‌دیدگی در ورزش مربوط به مفصل زانوست

در تمام رشته‌های ورزشی عمدتا بیشترین آسیب دیدگی مربوط به مفصل زانو است.

 آسیب دیدگی زانو طبیعتا در اثر پیچش و چرخش ناگهانی زانو در هنگام ورزش ایجاد می‌شود كه این آسیب دیدگی بر دو نوع آسیب مینیسك و رباط‌ هاست.
در ورزش‌هایی مثل كشتی، فوتبال و رشته‌های رزمی چون زانو به طور ناگهانی دچار پیچش و چرخش می‌شود بنابراین بیشترین آسیب دیدگی را در این عضو بدن دارند.
عواملی كه باعث ایجاد آسیب دیدگی زانو در ورزشكاران می‌شود اشاره كرد و گفت: یكی از دلایلی كه شاید باعث آسیب دیدگی در ورزشكاران می‌شود ضعف بدنسازی ورزشكاران است كه در نتیجه عضلات آنها خوب تقویت نشده تا مفاصل را حفظ كند یا در اثر یادگیری تكنیك‌های غلط و یا تركیبی از این دو حالت است.
در ورزش‌هایی مثل بسكتبال و كشتی بیشترین عضو آسیب یده مفصل مچ پاست كه اكثر ورزشكاران در این دو ورزش با مچ‌های آسیب دیده وارد زمین می‌شوند، بنابراین دومین و شایعترین آسیب دیدگی بعد از مفصل زانو مربوط به مفصل مچ پا است.
به منظور پیشگیری از بروز آسیب مفاصل در ورزشكاران ابتدا بایستی بدن ورزشكار برای ورزش آماده باشد و مربیان بدنسازی وظیفه دارند قبل از این كه وارد بحث تاكتیك‌ها شوند بدن ورزشكاران را برای ورزش آماده كنند.
حضور پزشك در موقع تمرین باعث می‌شود پزشك در همان لحظه اول آسیب را ببیند و اقدامات درمانی را از همان ابتدا شروع كند تا آسیب كمتری به ورزشكار وارد شود.
فلسفه حضور پزشك در كنار ورزشكاران باعث می‌شود كه چون خود ورزشكار از شدت آسیب دیدگی اطلاعی ندارد و نوع آسیب دیدگی تشخیص داده شود و اقدامات اولیه و درمان‌های سرپایی انجام شود و چنانچه آسیب دیدگی جدی است با ارجاع ورزشكار به پزشك متخصص درمان وی سریعتر انجام گیرد.
از هر یكصد ورزشكار آسیب دیده ۶۰ تا ۷۰ درصد به وسیله پزشكان تیم درمان می شوند و بقیه بایستی به متخصص ارجاع داده شوند. 

زانو درد ، علل متعددي در شناگران دارد . به دليل ميزان قابل توجه خم شدن زانو در برخي از مانورها ،‌ تحريک بيشتري به اين مفصل وارد مي شود . در معاينه ممکن است حساسيت موضعي روي زانو وجود داشته باشد ، فشار روي کشکک ها باعث درد مي شود و کرپيتاسيون ممکن است وجود داشته باشد .

 توان بخشي

درمان مشکلات زانو نيز مشتمل بر تحميل و اصلاح تکنيک ، تعديل تمرينات و داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي است . کاهش مسافت شنا توصيه مي گردد . پيش از پرداختن به تمرين اصلي بايد بدن را گرم کرد . برخي حداقل ۲ ماه استراحت در سال را توصيه کرده اند . توجه به اصلاح حرکت گردش به داخل ران نيز مهم است . يک دوره کوتاه داروي ضد التهاب غيراستروئيدي همراه با استفاده از يخ ، مفيد است . استفاده از يخ پس از فعاليت به مدت ۱۰ دقيقه توصيه مي شود . درمان با دوره هاي اولتراسوند هر يکي دو ماه مي تواند صورت گيرد . تزريق استروئيد تنها در موارد خاصي توصيه شده است . براي موارد مقاوم درمان جراحي صورت مي گيرد .

عضلات زانو، عضلات شكم،. همة اين ماهيچه ها در برخي نقاط در طول دورة مسابقه فعال هستند. بنابراين باعث احساس قدرت در بدن مي شود. به هرحال همة عضلات بايد به روشي صحيح قوي شوند تا فعاليت ورزشي انجام و تا حد زيادي از صدمات احتمالي پيشگيري شود.

در دو 10 كيلومتر 97 درصد انرژي مورد نياز براي انقباض عضلات از متابوليسم هوازي تامين مي گردد. بنابراين واحدهاي رشته هاي ماهيچه اي در دو 10 كيلومتر با متابوليسم هوازي نوع 1 و واحدهاي a2 تقويت مي شوند. بيشترين واكنش غيرهوازي واحدهاي a2 و b2 فقط ممكن است در انتهاي مسابقه هنگاميكه ماهيچه خسته مي شود و گليكوژن كم مي شود، بكار مي رود ( واحدهاي رشته هاي a2 مي توانند از هردو متابوليسم هوازي و غيرهوازي استفاده كنند. )

به همين دليل برنامه استقامتي دو 10 كيلومتر كه عمدتا واحدهاي رشته ماهيچه اي نوع a2 را درگير فعاليت مي كنند، بايد بطور مداوم مورد تاكيد و پيگيري قرار گيرد. مشخص شده است كه ورزشكاران استقامتي كه چند ست پي درپي وزنه بسيار سنگين مي زنند، مثلا 4 ست از 5 دور، رشته هاي ماهيچه اي نوع b2 عريض مي شوند كه براي دونده دو 10 كيلومتر لزوما سودمند نيست. درحاليكه يك ورزشكار پرورش اندام كه وزنه هاي سبكتر بيشتري مي زند، مثلا 6 ست از 12 دور، تمام رشته هاي ماهيچه ايش عريض مي شود.

اگرچه ورزشكاران دو 10 كيلومتر نمي خواهند شروع به پرورش اندام كنند، اما اين مسئله مي تواند اين بحث را بوجود آورد كه براي ماهيچه هاي ساق پا يك برنامه استقامت مداوم، شامل تكرارهاي طولاني مدت وزنه هاي سبك مي تواند بسيار مناسب باشد، چون رشته هاي ماهيچه اي نوع 1 و a2 بطور موثر مورد هدف قرار مي گيرند. براي بهبود تمرينات استقامتي مداوم 3 تا 5 ست از 12 تا 20 دور با 45 دقيقه زمانهاي باقيمانده توصيه مي شود.

انتخاب تمرينات ساق پا بايد منعكس كنندة فرايند بيومكانيكي موجود در حركات دو باشد. بطورمثال هنگام برخورد پا با زمين، چون بسياري از ماهيچه هاي ران فعال مي شوند، تمرينات تك پايي با پايي كه در تماس با زمين يا وسايل ورزشي است بسيار مدنظر خواهد بود. تمرينات، پرش يا اسكات يك پا، كه تمريناتي از اين دست هستند، ماهيچه هاي ران و باسن را فعال مي كنند. مقدار حركات مفاصل هم مطرح هستند.

بطورمثال هنگاميكه پا به زمين مي خورد زانو اندكي خم مي شود (حدود 20 درجه) سپس زانو منقبض مي شود (حدود 40 درجه) تا از اين خميدگي تاثير پذيرفته و خم شود، سپس پيش از آنكه انگشت پا خم شود، دوباره از حالت انقباض خارج مي شود. عضلات چهارسر زانو بگونه اي عمل مي كنند كه ضربه گيري كه در نتيجة باز و بسته شدن زانو بوجود مي آيد را كنترل كنند. تمرينات استقامتي مطمئن حتما به اين دليل انتخاب مي شوند كه اين مقدار حركات را تنظيم كنند؛ بطورمثال پرشي كه طولش محدود باشد به خصوص كمك مي كند تا از دردهاي جلوي زانو در زنان پيشگيري شود زيرا آنهابه خاطر بزرگي استخوان ران كه باعث چرخش زانو به درون مي شود، مستعد ابتلا به دردهاي زانو هستند.

يك نمونه از تمرينات آرام كنترلي كه انجامشان به مقدار كم مدنظر است، حركات مارپيچي معكوس يا گام معكوس براي ماهيچه هاي شكم است. اين تمرين به اين صورت است كه به پشت مي خوابيد و پاها را خم مي كنيد، سپس باسن را يك اينچ از زمين بلند مي كنيد، ماهيچه هاي شكم را به داخل فرو ببريد، حتي اگر از نظر تعداد كم باشد، موثر است. اين تمرين بيش از اينكه به  صاف نشستن را بياموزد به كنترل وضعيت بدن كمك مي كند. از همه گذشته هنگاميكه مي دويم هنوز بخش فوقاني بدن را بي حركت نگه مي داشته ايم. بنابراين قوي بودن در كشش و انقباض عضلات تنه در حركت به جلو لزوما به معني يك دوي پربازده نيست.

بطور عمومي ماهيچه هاي باسن و تنه بايد براي تمرينات شديد استقامتي پرورش يابند (فشاركم، حجم زياد) و از تمرينات استاتيك و تمريناتي با مقدار معين از حركات كنترلي استفاده شود. تمرينات انتخابي بايد كمر را در سطح لگن نگه دارد تا بتواند با پاها هماهنگ گردد.

همچنين تمرينات استقامتي به اندازه در اين قسمت از بدن كمك مي كند تا از قوس كمر و صدمات به مفاصل پشت زانو پيشگيري شود. بنظر من ناحيه تنه و باسن در برنامه هاي تمرينات استقامتي دو 10 كيلومتر بسيار مهم هستند. اگر تنه ساختاري محكم و خوش بنيه نداشته باشد، ساق پاهاي قوي فقط مي توانند بيش از اندازه كار كنند.آيا يك موتور ماشين مسابقه فرمول 1 را مي توان روي شاسي ماشين فرمول 3 كارگذاشت؟

سخن كوتاه كه در برنامة تمرين استقامتي براي دو 10 كيلومتر لازم است تا ماهيچه هاي دخيل در دو با تمرينات مداوم استقامتي ورزيده گردند. همچنين لازم است كه ورزشهاي انتخاب شده از نظر بيومكانيكي به حوزة حركات مربوط باشند.

اين امر قدرت جسماني را بهبود مي بخشد، بازده عمل دونده را افزايش مي دهد و به كاهش آسيب زانو كمك مي كند. تمرينات استقامتي ماهيچه هاي بالاتنه با استفاده از ورزشهاي استاتيك و تمرينات مشخص بدني با بهبود انعطاف پذيري و حفظ ماهيچه هاي تنه بازده فعاليت را افزايش مي دهند. تمرينات با تحت پوشش قراردادن ماهيچه هاي بالاتنه يك برنامة استقامتي متعادل را كامل خواهند كردكه بويژه در مسابقه ورزشكار مورد توجه قرار مي گيرد.

اين تجزيه و تحليل را مي توان براي هر مسابقة ورزشي انجام داد. البته بايد ماهيچه ها و حركات درست و نقشي كه در ورزش ايفا مي كنند، تعيين شود. از اين پس مي توان تمرينات استقامت مكمل را براي ماهيچه هاي دخيل در تمرينات برنامه ريزي كرد. زنان ورزشكار مي توانند قطعا اين روشها را به عنوان نقطه اي براي آغاز تمرينات استقامتي اصلي مورد نياز، بكار گيرند.

مسیر لاک پشت

این مسیر بر روی دیواره محیط زیست ایجاد شده. مسیری ساده و آموزشی  که برای مبتدی ها عالیه.  تا کارگاه اولش ۱۲ یا ۱۳ تا رول خورده. از زیر لاک دو تا مسیر میشه:

 اولی که راحت تره از سمت راست لاک رد میشه. (راستی آخرش یه سنگ لق بزرگ داره . مواظب باشید.)

دومی از روی لاک رد میشه که ۳ تا رول خورده.

تذکر: کارگاه زنجیر یا سیم بکسل نداره. فقط رول

وسيله اي است فلزي ، ساخته شده از آلياژ آلومينيوم كه براي اتصالات ابزار كوهنوردي مورد استفاده قرار مي گيرد . كارابين در دو

و گلابي و به صورت هاي ساده يا پيچ دار ساخته مي شود كه هر كدام داراي كاربرد خاصي است . مقاومت كارابين D شكل عمومي

( ميزان وزني كه مي تواند تحمل كند ) بر روي بدنة آن نوشته شده است .

parkor

پارکور(به فرانسوی: Parkour) هنر حرکت کردن است؛ یک راه نوین برای تعامل با محیط اطراف فقط با استفاده از توانایی‌های انسان. داوید بل، بنیان گذار پارکور در فرانسه می‌گوید: جنبه فیزیکی پارکور، غلبه کردن بر تمامی موانع پیش رو است، درست مانند این که در شرایط اضطراری گیر کرده‌ باشید. پارکور فقط صرف حرکات نیست، بلکه مجموعه‌ای هدفمند و دارای فلسفهٔ خاص خویش است (رجوع کنید به بخش فلسفه پارکور). پس هدف پارکور، رسیدن به مقصد با استفاده از کاراترین، روان‌ترین و مستقیم‌ترین مسیر و مناسب‌ترین حرکات است که می‌تواند شامل دویدن، پریدن، بالا رفتن و خزیدن باشد. «کارایی» یکی از مهم ترین مشخصه‌های پارکور است، و به این معنی است که لازم نیست حرکات سریع‌ترین باشند، بلکه باید مستقیم‌ترین و با صرف انرژی کمتری انجام شوند و همچنین مانع آسیب دیدگی دراز مدت یا کوتاه مدت شوند.

به کسانی که از اصول پارکور در زندگی خود بهره می‌برند «تراسور» گفته می‌شود.

تاریخچه پارکور

پارکور از زمانی که انسان نیاز به شکار کردن و شکار نشدن داشته، وجود داشته‌است. انسان‌ها به طور طبیعی گستره‌ای قابل توجه از حرکات و حالات ممکن را برای گذشتن از موانع به وجود می‌آورد. از آن گذشته، کودکان به سهولت و صورت بدیع و با نشاط حرکت می‌کنند، ولی ما هنگامی که شروع به حرکت آگاهانه می‌کنیم، آن ویژگی را از دست می‌دهیم. افراد زیادی در طول تاریخ بر روی حرکت انسان و بهبود آن کار کرده‌اند (از جمله عیاران کاغذباز).

اما پارکور به معنای خاص آن، توسط ریموند بل (Raymond Belle) که یک سرباز فرانسوی جنگ ویتنام بود پایه‌گذاری شد. او و همراهاناش به دنبال به وجود آوردن یک روش کارا و مناسب برای «تعقیب و فرار» بودند. این فعالیت‌ها، سرانجام توسط فرزندش داوید بل (David Belle) بصورت مدون درآمد. داوید بیشتر عمر خود را صرف ساماندهی این ورزش کرد و نام «پارکور» را بر آن نهاد. او و دوستانش، از جمله سباستیان فوکان(Sebastien Foucan) که مشهورترین آن‌ها است، با آموزش‌های ریموند بل این ورزش را از ترکیب ورزش‌های مختلفی مانند ژیمناستیک و با هدف کمک کردن به دیگران در مواقع اضطراری، در حاشیه پاریس به وجود آوردند.

 فلسفه پارکور

پارکور یک رشتهٔ ورزشی است، اما فلسفه‌ای با ارزش‌های خاص خود و برای آگاهی از توانایی‌های خویشتن، مبارزه علیه خود و پرورش جسم و روح دارد. پارکور گذشته از یک ورزش و هنر، یک شیوهٔ زندگی کردن و یک فلسفهٔ روزانه است.

یکی از فلسفه‌های این ورزش، اتکا به توانایی‌های جسمی و ذهنی افراد برای کمک کردن به کسانی است که در شرایط خاصی قرار دارند. به همین دلیل است که در این ورزش خبری از مسابقه و رده‌بندی ورزشکاران و غیره نیست، زیرا هر کسی تنها برای خودش و نه برای اثبات برتری خود، تمرین می‌کند.

بسیاری پس از آشنایی با پارکور، اصول آن را در زندگی خود نیز به کار می‌برند. به کسانی که از اصول پارکور در زندگی خود بهره می‌برند «تراسور» گفته می‌شود. هنر پشت سر گذاشتن کارای موانع، با به چالش کشیدن فیزیکی و جسمی خود باعث می شود که با موقعیت‌های زندگی روزانه آسان‌تر کنار بیاییم. وقتی که یک مانع یا به عبارتی وضعیتی دشوار در زندگی ما پدیدار شود، یک تراسور همانگونه که در پارکور یاد گرفته، سریع و کارا بر آن غلبه می‌کند و بدون تغییر مسیر به راه خود ادامه می‌دهد.

جدا از حرفه‌ای شدن در حرکات، قسمت اصلی آموزش و تمرین صحیح پارکور، توانایی غلبه بر ترس و استفاده از آن در زندگی است، چرا که ابتدا باید بتوان بر ذهن و تفکر خود چیره شد تا توانایی حرفه‌ای شدن در پارکور در ما بوجود آید. کسانی که پارکور تمرین نمی‌کنند معمولا دربارهٔ آین موضوعات چیزی نشنیده یا ندیده‌اند؛ در صورتی که به گفتهٔ بنیان‌گذار این هنر، «فلسفه» جزء درونی پارکور است.

 پارکور چه نیست؟

پارکور حرکات آکروباتیک، بدل کاری، رقص، حرکات احمقانهٔ بدون توجه به عواقب آن و پرش‌های بلند بدون دلیل نیست. هم چنین پارکور «هر حرکتی که دلت خواست» نیست بلکه مجموعه‌ای از حرکات از پیش تعریف شده و هدفمند است.

در پارکور خبری از مسابقه و کل‌کل هم نیست. یک کمپین از یکم ماه مه سال ۲۰۰۷ توسط وبگاه رسمی پارکور برای حفاظت از پارکور و فلسفهٔ آن در مقابل مسابقه و رقابت آغاز شده است. اعضای این کمپین اعتقاد دارند که «مسابقه» افراد را تحریک می‌کند که با دیگران برای رضایت تماشاگران یا اثبات برتری‌های خود و یا احیانا سودهای مالی مبارزه کنند؛ در حالی که در پارکور، افراد در کنار یکدیگر و فقط برای خودشان تمرین می‌کنند. پس پارکور نمی‌تواند تبدیل به یک رشتهٔ مسابقه‌ای شود، مگر آن که اساس وجودی آن یعنی «پرورش خود» نادیده گرفته شود.

تفاوت دو آزاد و پارکور

دو آزاد (به انگلیسی: Free running) در ابتدا معادل انگلیسی واژهٔ پارکور بود، اما اکنون خود به عنوان شاخه‌ای مستقل از ورزش شناخته می‌شود. دو آزاد در مقایسه با پارکور دارای حرکاتی با جزئیات بیشتر است. حرکات دو آزاد مانند چرخش‌ها و گردش‌ها برای خلاقانه‌تر شدن، زیبایی و جذاب شدن ورزش است.

هدف پارکور رسیدن سریع و کارا و در مسیری مستقیم است، در حالی که دو آزاد هنر حرکت کردن در محیط اطراف، به هر صورت دلخواه و در مسیر دلخواه است. دوندگان آزاد حرکاتی را تمرین کرده و به کار می‌گیرند که لزوماً برای غلبه کردن بر موانع انجام نمی‌شود. مهم‌ترین عنصر در دو آزاد، هارمونی بین دونده و مانع است و حرکات باید بدیع، زیبا و خلاقانه باشد.

تعريف گره: هر پيچيدگي در طناب كه ايجاد آن تصادفي نباشد .

1. در مقابل كشش و ضربه محكم و مقاوم است .

2. به سادگي زده و با دست به آساني باز مي شود .

3. هنگام كار بر اثر فشار وارد بر آن باز نمي گردد .

4. هر قدر فشار بر روي آن وارد شود ، محكم تر مي شود .

5. كوچك ، كم حجم وداراي كمترين شكست است . چرا كه هر شكست طناب ، باعث كاهش مقاومت آن مي گردد .

نكته مهم : هر گره را بعد از كامل شدن بخوبي محكم كنيد .

اتصال سر طناب اصلي به كارابين و ايجاد حلقه و قرار دادن دور منقار و بلوك سنگي، جهت كارگاه و در

كوهپيمايي به عنوان حلقه خود حمايت استفاده مي شود .

هشت يك لا

اين گره يك حلقه ايجاد مي كنه كه براي اتصال به كارگاه ، پشتيباني طناب صعود و خيلي مصارف ديگه استفاده ميشه. قبل از گره زدن به اندازه كافي طناب را دو لا كنيد تا حين زدن گره طناب كم نياريد و حلقه كوچيك نشه. دقت كنيد كه حلقه زياد هم بزرگ نشه. اگه فشار وارده به حلقه زياد هست از گره هشت دو لا يا ميكي موس(گوش خرگوشي) استفاده كنيد

اشتران کوه

اُشْتُران‌ْ کوه‌، رشته‌کوهی است در شرق استان لرستان،از بلندترین‌ رشته‌‌کوه‌های کوهستان‌ زاگرس‌. این رشته‌کوه از غرب به شهرستان دورود، از شمال به شهرستان ازنا و از شرق و جنوب به شهرستان الیگودرز محدود می‌شود. بلندترین قله این رشته‌کوه به نام سن‌بران ۴۰۵۰ متر بلندا دارد. این رشته‌کوه سرچشمه یکی از سرشاخه‌های رود دز به نام ماربره ‌است که در دوره کوهزایی جدید ایجاد شده‌است و به گفته زمین شناسان این کوه از جمله کوه‌های جوان می‌باشد که در ۳۰ میلیون سال پیش ایجاد شده‌است.

قله‌های بلند و پر برف، دره‌های ژرف و طولانی، رودهای دائمی، پوشش گیاهی و جانوری بسیار متنوع، روستاهای کوهپایه‌ای از جمله ویژگی‌های اشترانکوه می‌باشد که به سبب بلندی در شعاع ۱۰۰ کیومتری به خوبی پیدا است.

گفته می‌شود نام آن به سبب وجود قله‌های ۸ گانه که هر کدام بلندتر از ۴۰۰۰ متر می‌باشد و مانند کاروانی از شتر به ردیف قرار گرفته، به شترکوه و یا اشترانکوه معروف گشته‌است.

قله‌های‌ مهم‌ آن‌ از شمال‌ باختری‌ به‌ جنوب‌ خاوری‌ این‌هاست‌: چال‌ میشان‌، گل‌گل‌، گل‌گهر، سن‌ بران‌، کوله‌ لایو، میرزایی‌، فیالسون‌، لگه‌، سراب‌ شاه‌ تخت‌، سوزنی مهرجمال‌، پیاره‌ دره‌ تخت‌، پیاره‌ کمندون‌، ازنادر و کوله‌جنو.

در ارتفاعات‌ اشتران‌‌کوه‌ دره‌هایی‌ یخچالی‌ وجود دارد که‌ در اصطلاح‌ محلی‌ به‌ آنها چال‌ می‌گویند. از جمله این‌ چال‌ها می‌توان‌ از چال‌ میشان‌، چال‌ کبود، چال‌ بران‌، چال‌ فیالسون‌، چال‌ شاه‌تخت‌، چال‌ پیارو و چال‌ همایون‌ نام‌ برد.

رودهای کوچک‌ بسیاری‌ از این‌ قله‌ها سرچشمه‌ می‌گیرند که‌ مهره‌ زرین‌، ماربره‌، گهررود، دره‌ دایی‌ و دره‌ دزدان‌ از آن‌ جمله‌اند. دریاچه گهر در یکی‌ از دامنه‌های‌ جنوب‌ باختری‌ اشتران‌کوه‌ و در دره گَهَررود قرار دارد.دامنه‌های‌ اشتران‌‌کوه‌ از دیرباز محل‌ استقرار برخی‌ طوایف‌ بوده‌ است‌؛ چنانکه‌ در حدود سال‌ ۵۰۰ق‌، خاندان‌ فضلویه‌ که‌ از کردهای‌ شام‌ شمرده‌ می‌شدند، پس‌ از مهاجرت‌ از آن‌جا و عبور از میافارقین‌ و آذربایجان‌، دامنه‌های شمالی اشتران‌کوه‌ را به‌ عنوان‌ محل‌ استقرار خود برگزیدند. آنان‌ بعدها به‌ اتابکان‌ لرستان‌ شهرت‌ یافتند. مراتع‌ دامنه‌های‌ اشتران‌ کوه‌ مورد استفاده عشایر این‌ ناحیه‌ است‌. اشتران‌ کوه‌ و به‌‌ویژه‌ دریاچه گهر دارای جاذبه‌های طبیعی‌ بسیاری‌ است‌.

این رشته کوه در حدود سال ۱۳۴۰ از لحاظ گونه‌های جانوری و گیاهی جزء مناطق حفاظت شده قرار گرفت و در سال ۱۳۴۸ جزء محیط زیست جهانی قرار گرفت. از گونه‌های جانوری آن می‌توان به خرس قهوه‌ای، روباه، کفتار، گراز، گرگ خاکستری، بز کوهی، قوچ و از پرندگان می‌توان به عقاب، کبک، جغد، اردک و شاهین اشاره نمود که همگی تحت حفاظت محیط زیست می‌باشند.

در اشترانکوه پسته کوهی به فراوانی یافت می‌شود و پوشش گیاهی متنوع آن اعم از گون، ریواس و استپ‌ها در شیب ملایم بعضی نقاط و گل‌های طبیعی و خودرو محل مناسبی برای جانوران ساکن در اشترانکوه‌است که در آن زاد و ولد کرده و از آنان تغذیه می‌کنند.

در برخی از نقاط اشترانکوه سنگواره‌هایی یافته‌اند که در میان آن‌ها سنگواره‌هایی از جانوران مانند صدف و ماهی وجود دارد.

روستاهای بسیاری در کوهپایه اشترانکوه وجود دارند که از آن‌ها می‌توان به دره تخت، سیوله، کمندان و طیان اشاره نمود .

مرجع: ویکی پدیا

--------------------------------------------------------------

گزارش صعود به قله سن بران

اشتران كوه ، رشته‌کوهی است در شرق استان لرستان ،ازجمله  بلندترین‌  کوههای زاگرس‌ بشمار مي رود. این رشته کوه از غرب به شهرستان درود،  از شمال به شهرستان ازنا و از شرق و جنوب به اليگودرز  محدود می‌شود. این رشته‌کوه سرچشمه یکی از سرشاخه‌های رود دز به نام ماربره‌ است . از 10 كيلومتري جنوب خاوري درود شروع شده و تا جنوب روستاي چقاگرگ به طول 50 كيلومتر كشيده شده است. قلل مهم اين كوهستان عبارتند از : سن بران 4150 ، گل گل 4050 متر، گل گوهر، چال ميشان ، كل جنو، كوله لايو ، ميرزايي ، فيال سون – لگه ،سراب شاه تخت، سوزني مهرجمال، پياره دره تخت 3800 ، پياره كمندون، ازنادر .

توضيحات سن بران :

امكان خريد اقلام مورد نياز در روستاي دربند وجود دارد.

براي دستشويي مي توان از مدرسه روستاي طيان استفاده نمود .

از چشمه روستاي طيان تا پناهگاه گل گل آب مناسب ندارد .

امكان شب ماني در بيرون پناهگاه گل گل و درون كيسه خواب معمولي .

بعدازظهر در گل گل باد میوزد اما با تاريك شدن هوا و تا صعود به قله هواي آرام و مطلوب است .

به دليل سنگ بودن مسير از پناهگاه دوم تا قله احتمال انحراف از مسير وجود دارد .

اكثر مسير تحت پوشش مناسب موبايل است .

عکس های زیبای سنگنوردی

تقویم ورزشی مسابقات سنگنوردي سال 87

احترام بدينوسيله تقويم ورزشي مسابقات سنگنوردي در رشته هاي بولدرينگ ، سرطناب و سرعت كه مقرر است در سال 1387 به اجراء در آید جهت اطلاع رساني به ورزشكاران و مربيان صعودهاي ورزشي آن استان تقديم مي گردد.

رديف عنوان مسابقه رشته رده سني تاريخ برگزاري مدت برآورد تعدادنفرات ملاحظات
1 قهرماني كشور پسران سرطناب نونهالان نيمه دوم ارديبهشت 1 روز 60 تا 40 نفر *
2 قهرماني كشور پسران سرعت نونهالان نيمه دوم ارديبهشت 1 روز 20 تا40 نفر *
3 قهرماني كشور دختران سرطناب نونهالان نيمه دوم ارديبهشت 1 روز 60 تا 40 نفر *
4 قهرماني كشور دختران سرعت نونهالان نيمه دوم ارديبهشت 1 روز 20 تا40 نفر *
5 قهرماني كشور آقايان بولدرينگ بزرگسالان نيمه اول خرداد 2 روز 100 تا 80 نفر
6 قهرماني كشور آقايان سرطناب بزرگسالان نيمه اول خرداد 2 روز 130 تا 100 نفر
7 قهرماني كشور آقايان سرعت بزرگسالان نيمه اول خرداد 1 روز 60 تا 40 نفر
8 قهرماني كشور بانوان بولدرينگ بزرگسالان نيمه اول خرداد 2 روز 70 تا 50 نفر
9 قهرماني كشور بانوان سرطناب بزرگسالان نيمه اول خرداد 2 روز 100 تا 70 نفر
10 قهرماني كشور بانوان سرعت بزرگسالان نيمه اول خرداد 1 روز 50 تا 40 نفر
11 قهرماني كشور آقايان سرطناب جوانان نيمه اول تير 2 روز 100 تا 80 نفر
12 قهرماني كشور آقايان سرطناب نوجوانان نيمه اول تير 2 روز 100 تا 80 نفر
13 قهرماني كشور آقايان سرعت جوانان نيمه اول تير 1 روز 60 تا 40 نفر
14 قهرماني كشور آقايان سرعت نوجوانان نيمه اول تير 1 روز 60 تا 40 نفر
15 قهرماني كشور بانوان سرطناب جوانان نيمه اول تير 2 روز 60 تا 50 نفر
16 قهرماني كشور بانوان سرطناب نوجوانان نيمه اول تير 2 روز 60 تا 50 نفر
17 قهرماني كشور بانوان سرعت جوانان نيمه اول تير 1 روز 50 تا 40 نفر
18 قهرماني كشور بانوان سرعت نوجوانان نيمه اول تير 1 روز 50 تا 40 نفر
19 جام برترين ها آقايان بولدرينگ آزاد نيمه اول شهريور 2 روز 30 نفر *
20 جام برترين ها آقايان سرطناب آزاد نيمه اول شهريور 2 روز 30 نفر *
21 جام برترين ها آقايان سرعت آزاد نيمه اول شهريور 1 روز 30 نفر *
22 جام برترين ها بانوان بولدرينگ آزاد نيمه اول شهريور 2 روز 30 نفر *
23 جام برترين ها بانوان سرطناب آزاد نيمه اول شهريور 2 روز 30 نفر *
24 جام برترين ها بانوان سرعت آزاد نيمه اول شهريور 1 روز 30 نفر *
25 جام گروها آقايان بولدرينگ آزاد نيمه اول آبان 2 روز 90تا 70نفر
26 جام گروها آقايان سرطناب آزاد نيمه اول آبان 2 روز 170 تا 140 نفر
27 جام گروها آقايان سرعت آزاد نيمه اول آبان 1 روز 70 تا 50 نفر
28 جام گروها بانوان بولدرينگ آزاد نيمه اول آبان 2 روز 70 تا 50 نفر
29 جام گروها بانوان سرطناب آزاد نيمه اول آبان 2 روز 100 تا 70 نفر
30 جام گروها بانوان سرعت آزاد نيمه اول آبان 1 روز 60 تا 40 نفر
31 مسابقات آزاد بولدرينگ آزاد نيمه دوم آذر 2 روز 90تا 70نفر *
32 مسابقات آزاد سرطناب آزاد نيمه دوم آذر 2 روز 170 تا 140 نفر *
33 مسابقات آزاد سرعت آزاد نيمه دوم آذر 1 روز 70 تا 50 نفر *
34 مسابقات آزاد بولدرينگ آزاد نيمه دوم آذر 2 روز 70 تا 50 نفر *
35 مسابقات آزاد سرطناب آزاد نيمه دوم آذر 2 روز 100 تا 70 نفر *
36 مسابقات آزاد سرعت آزاد نيمه دوم آذر 1 روز 60 تا 40 نفر *
37 بين المللي جام فجر آقايان بولدرينگ آزاد نيمه اول اسفند 2 روز 90تا 70نفر
38 بين المللي جام فجر آقايان سرطناب آزاد نيمه اول اسفند 2 روز 170 تا 140 نفر
39 بين المللي جام فجر آقايان سرعت آزاد نيمه اول اسفند 1 روز 70 تا 50 نفر
40 بين المللي جام فجر بانوان بولدرينگ آزاد نيمه اول اسفند 2 روز 70 تا 50 نفر
41 بين المللي جام فجر بانوان سرطناب آزاد نيمه اول اسفند 2 روز 100 تا 70 نفر
42 بين المللي جام فجر بانوان سرعت آزاد نيمه اول اسفند 1 روز 60 تا 40 نفر
*مسابقات ستاره دار خارج از تقويم ورزشي فدراسيون بوده و به منظور ترويج و گسترش اين ورزش و در صورت اعلام آمادگي ميزبان و تأمين اعتبار لازم برگزار مي شود.
- مسابقات آزاد مي تواند توسط ارگان ها و نهادهاي متقاضي و به مناسبت هاي خاص برگزار گردد.
- در شرایط خاص و پیش بینی نشده امکان جابجابب مسابقات وجود دارد.
مقتضی است هیئت های کوهنوردی و صعودهای ورزشی مراتب را جهت برنامه ریزی اجرایی برای تمامی دست اندرکاران صعودهای ورزشی در سطح استان اطلاع رسانی نمایند.

منبع: سایت فدراسیون کوهنوردی

فهرست زیر براساس تقسیمات سیاسی استان ها تنظیم شده که این نوع تقسیم بندی در پاره ای موارد می تواند اشکالاتی را در پی داشته یا با برخی ذهنیت هایی که ما از مناطق داریم ناهم خوان باشد. مثلا کوه شاهو درمرز مشترک استان های کردستان – کرمانشاه واقع شده همانند اورست که درخط مرزی نپال – چین قرارگرفته است . کوه شاهو بطور رسمی ( در تقسیمات جغرافیای سیاسی ) دراستان کردستان قرار می گیرد در صورتی که معمول ترین راه های صعود به شاهو دراستان کرمانشاه ( پاوه– شمشیر) قرار دارند. در پایان فهرستی از بلندی هایی که درنقاط مرزی استاه ها واقع اند آمده که قله های مرزی مشترک استانها رادر بر دارد .

بلند ترین ارتفاعات اُستان های ایران

اَستان                             کوه - قله                       ارتفاع

1. آذربایجان شرقی . . . . . سهند . . . . . 3707 .

2. آذربایجان غربی . . . . . . قندیل  . . . . 3800

7 . تهران . . . . . . . . . . . خُلنو . . . . . .. . 4375

23 . گلستان . . . . . . . . گاوکشان . . . .. .  3813

1 . شاهو ( 3390 ) کردستان – کرمانشاه

2 . قندیل ( 3800 ) آذربایجان غربی – کردستان عراق(اگر قله قندیل را در نظر نگیریم بلندترین قله آذربایجان غربی کوه برده رش ( 3608 متر ) خواهد بود.)

3 . منار ( 3701 ) خوزستان – چهارمحال و بختیاری

4 . بلقیس ( 3332 ) زنجان – آذربایجان غربی

5 . شاهوار ( 3945 ) سمنان – گلستان

6 . سیاهلان ( 4175 ) قزوین – مازندران

7 . پلنگ آبی ( 3154 ) قم – مرکزی

8 . گاوکشان ( 3813 ) گلستان – سمنان

کوه را چنین تعریف می کنند : برجستگی منفردی ازیک سرزمین که در منطقه ای توسط دشت ها احاطه شده و بیش از 600 متر ارتفاع داشته باشد .

در واقع اصل " منفرد بودن " در تعریف کوه بسیار مهم است نه ارتفاع . اورست با ارتفاع 8850 متر بلند ترین کوه دنیا به حساب می آید و کی 2 با ارتفاع 8611 متر دومین کوه بلند دنیاست , در صورتی که دومین قله بلند دنیا بعد از اورست یکی از قله های فرعی خود کوه اورست است که کوهی مستقل به حساب نمی آید اما ارتفاع آن از کی 2 بیشتر است .

1. دماوند . . . . . . . . . 5671 متر . . . البرز مرکزی

2. علم کوه . . . . . . . . .4848  متر . . البرز مرکزی

3. سبلان  . . . . .  . . .4811  متر . . . زاگرس شمالی

4. تخت سلیمان . . .  .  4643 متر . . . البرز مرکزی

14. چپکرو. . . . . . . 4318 متر . . . . البرز مرکزی

22. سه يالان( سیالان )  4175 متر . . . البرز مرکزی

38. کائون. . . . . . . . 4050 متر . . .. . البرز مرکزی

42. دهلا ( وروشت(. 4008 متر . . . البرز مرکزی

كوهستان كركس

 كركس كوهستان پهناوري است که منطقه مورچه خورت آغاز شده وبه منطقه دلیجان ختم می شود.  بلندترين قله آن كركس به ارتفاع 3895 متر است. ميزان بارندگي سالانه آن بين 200 تا 300 mm است كه جزء مناطق نيمه خشك محسوب مي شود. از كوهستان كركس رودهاي فصلی متعددی سرچشمه مي گيرد.

 چهار مسير جهت صعود به قله كركس وجود دارد :

 1-مسير جنوبي(کشه): اين مسير از طرق رود كه در فاصله 25 كيلومتري نطنز است شروع مي شود طرق رود نيز در جاده نطنز-اصفهان قرار دارد و تا كشه كه آخرين آبادي در مسير است 5 كيلومتر فاصله دارد. از كشه به طرف چشمه اصفهانيها كه در مجاورت مرغداري است مي رويم و بعد از چشمه در راه مالرو به طرف شمال  رفته، تا به چشمه لياسن برسيم كه تا اينجا شيـب راه خفتـه است(این چشمـه اکنون به صـورت نیمـه خشـک می باشد). از مشخصات اين چشمه درختان گردو و چند تخته سنگ بزرگ در کنار آنها است از اينجا به بعد شيب تند مي شود. در مسير بايد از كنار آبشار بگذريم با پشت سر گذاشتن آبشار پناهگاه نمايان مي شود. اين پناهگاه به همت مخابرات استان اصفهان و هيئت كوهنوردي در ارتفاع 3000 متري برقرار شده است و جانپناه قدیمی نیز وجود دارد که در سالبان قبل ساخته شده است. بعد از پناهگاه كه جوي باريكي روبروي آن دائماً جريان دارد راه مالرو با شيبي تند در كنار شن اسكي ادامه مي يابد تا به قله ختم مي شود. راه بازگشت از شن اسكي است متوسط زمان صعود از اين مسير 5 ساعت است.

 2-مسير شرقی(طامه): این مسیر از نطنز شروع مي شود. كه بايد به روستاي طامه در غرب نطنز برويم. اين جاده حدود 4 كيلومتر است از طامه به طرف باغهايي كه در غرب ده به نام دراش هستند مي رويم در اينجا دو دره واقع است يكي پاپول كه در امتداد باغهاي ده قرار دارد و در انتهاي آن آبشار زيبايي وجود دارد و دره ديگر به نام پاكدار كه در جنوب باغها است و مسير از اين دره شروع مي شود كه بايد تا گردنه آن برويم و سپس از كمركش كوه به طرف غرب حركت كنيم. مشخصه صحيح بودن اين مسير تك درخت سپيدار بلند است كه از كنار آن مي گذريم و سپس با گذشتن از دره اي فرعي به دره اي طولاني مي رسيم كه به قله منتهي مي شود اين مسير بسيار زيبا است آب تا يك ساعت مانده به قله جریان دارد به همین دلیل آبشارهاي متعددي در مسير دیده میشود. لازم به ذكر است كه آبهاي دره هاي ديگر نيز به اين دره مي پيوندند كه اين نيز صحيح بودن مسير را نشان مي دهد قسمتهاي آخر اين دره سنگي مي شود كه بايد اين سنگها را دور زد تا به قله رسيد زمان طي شده در اين مسير 6 الي 7 ساعت است.

3- مسيرشمال شرقی (اوره):  پس از خروج از نطنز به میدانی که تابلوی روستای اوره را دارد میرسم بایستی به سمت کاشان مسیر را ادامه دهیم تا به جاده جدید تاسیس شده که تابلوی امام زاده سلطان گورآباد را دارد برسیم این جاده از بالای روستا اوره میگذرد. تا ده اوره حدود 5 كيلومتر است با خودروهای خود میتوانیم تا  امامزاده سلطان گورآباد برویم. در صورتی که شب به محل امامزاده برسید، می توانید شب را در اتاقهای آن به سر کنید.در این امامزاده امکانات کامل بهداشتی وجود دارد.در پایین امامزاده مسیر حرکت کاملا مشخص است. پس از کمی پیاده روی به یک دو راهی می رسیم. مسیر قله پس از پیچ و خمهای دره و گذشتن از میان چندین کوه مشخص می گردد.این دره دیواره های نسبتا بلند دارد و آب چشمه ای که از نزدیکی قله جاری است مسیر خنک و دلپذیری را جهت صعود فراهم می کند . پوشش گیاهی گوناگون و آبشارهای کوچک در طول مسیر به زیبایی آن می افزاید.پس از عبور از چند قسمت خطر ناک با شیب تندی مواجه می شویم. پس از دسترسی به یال می توان طی نیم ساعت به قله رسید. مسیر رفت حدود 7 ساعت و مسیر برگشت حدود 4 ساعت به طول می انجامد.

 4- مسير شمال غربی (بيدهند):  براي رسيدن به بيدهند بعد از طي 18 كيلومتر از جاده نطنز-كاشان(جاده قديم) به پل هنجن مي رسيم از اين پل جاده فرعي دو قسمت مي شود كه يكي به ابيانه منتهي مي شود و جاده ديگر پس از گذشتن از روستاي هنجن-چيمه-لوجر به دو راهي بيدهند-فريز هند مي رسد كه جاده سمت چپ به بيدهند منتهي مي شود اين جاده تا روستاي چيمه آسفالت است. در بيدهند امامزاده أي واقع است كه براي شب ماندن مناسب است. از روستا به طرف جنوب مي رويم تا به آخر بيشه ده برسيم. راه صعود از اين محل شروع مي شود كه با طي كردن راه مالرو در كنار آب به دو راهي مي رسيم كه در كنار آغل سنگي ساخته شده است و با ادامه دره سمت چپ و راه مالرو به طرف جنوب و تا سرچشمه آب پيش مي رويم و سپس با صعود از دامنه شرقي دره به طرف جنوب شرقي ادامه مسير مي دهيم تا به صخره بر مي خوريم كه نبايد با آن درگير شد و بايد از كنار آن و باز هم به طرف جنوب شرقي حركت نمائيم تا به قله برسيم(زمان 5 الي 6 ساعت).

 مرجع: اینترنت            

(3925 متر)