ESPIROOZ

قله کرکس مرتفع ترین قله نوار حاشیه کویر بزرگ و جزء قلل ممتد مرکزی ایران محسوب می شود و سالهاست که اشتهار آن به «کاشان» باعث به وجود آمدن مباحثی در انتساب آن به نطنز و کاشان شده است. قله، زمانی که از مسیر اردستان در جاده نطنز به آن می نگریم، عظمت خاصی دارد. چرا که از کف کویر تا انتهای آن را به وضوح می بینیم. شاید بتوان گفت بهترین زمان برای صعود به این قله اردیبهشت ماه باشد، چرا که کوهستان جلوه ای دیگر و عطر و هوا بوی بهاران دارد.

قله از شمال به دره گورآباد و هنجن و از جنوب به دره بزرگ کشه و طار و از غرب به منطقه اردهال دلجیان و از شرق به نطنز محدود می شود.مجموعه قلل کرکس به خصوص ارتفاعات 3000 متری آن (که متشکل از برجهای سوزنی شکل و صخره ها و دیوارههای بزرگی است) کمتر مورد توجه کوهنوردان واقع شده است و بیشتر صعود از مسیرهای جنوبی کرکس و بندرت از مسیرهای دیگر صورت میپذیرد. ما نیز از همین مسیر رهسپار می شویم. از نطنز در جاده مورچه خورت به جلو رفته تا به کشه، روستایی در فضای باز و بسیار خوش منظره میرسیم. درختان شکوفه کرده اند و منظره ای بدیع را بوجود آورده اند. قله از اینجا بخوبی دیده میشود که سر بر بالین قله شاهین نهاد است. وارد روستا میشویم.از کوچه های آن عبور می کنیم و به مرتع بزرگی به نام لیاسن می رسیم که چشمه آب بزرگی در آنجا قرار دارد. مسیر به سمت راست متمایل شده به دره اصلی وارد می شویم که در امتداد یال صخره ای جنوب شرقی آن می شویم و با افت و خیز اندکی در سمت راست رودخانه به جانپاه کرکس می رسیم. سپس مسیر را بر روی یالی پر شیب و گاه در کناره آن به سمت بالا صعود می کنیم. این مسیر پس از مدتی به قله فرعی سوزنی شکل بر فراز ده طامه می رسد.از آنجا در شمال قله اصلی کرکس با تکه برفهای کوچک خودنمایی می کند. یال متصله بین قله فرعی و قله اصلی را طی می کنیم و از مسیری بسیار ساده به قله صعود می کنیم.

مرجع: راهنمای صعود به قله های ایران

علی مقیم

سلیم شالوم