K2: A Trek to Danger’s Doorstep

By GRAHAM BOWLEY

Published: January 17, 2010

 

ادامه نوشته

sahand mt

Elevation: 3,707 m (12,162 ft)

Prominence:  3,707 m (12,162 ft)

Prominence: 1,826 m (5,991 ft)

Location: East Azarbaijan, Iran

Coordinates: 37°45′N 46°26′E / 37.75°N 46.43°E / 37.75; 46.43

Type: Stratovolcano

 

Age of rock: 1.2–0.8 million years

Last eruption: unknown, possibly

 

Sahand (Persian: سهند, Azerbaijani: سهند )

 is a massive, heavily eroded stratovolcano in northwestern Iran. At 3,707 m (12,162 ft), it is the highest mountain in the Iranian province of East Azarbaijan.

It is one of the highest mountains in Iranian Azerbaijan, in addition to being an important dormant volcano in the country. The Sahand mountains are directly south of Tabriz, the highest peak of which is Kamal at an altitude of 3,707 m.. Approximately 17 peaks can be accounted for as being over 3,000 m. in height. Due to the presence of a variety of flora and fauna, the Sahand mountains are known as the bride of mountains in Iran.

It is also the name of an Iranian Saam Class frigate sunk in Operation Praying Mantis by American forces in 1988

 

On the north foot of the mountain and near the city of Tabriz, a winter sport's complex has been built. This complex, also known as the Sahand Skiing Stadium, greets visiters with a variety of sports including, skiing and snowboarding. The snow statue competition, which runs once a year at mid-winter in the stadium is a famous and amusing event, which attracts spectators and competitors form all over the country

refrence: wikipedia

دره اندرسم

 

کلیه مطالب این پست کپی شده از وبلاگ http://kolaheh.persianblog.ir می باشد.

پیمایش دره اندرسم

تاریخ : ۲۷-۲۵ /۸۷/۵

 

اندرس دره ایست در شمال شمال شرقی گچسر ، جنوب غربی سیاه بیشه و حاشیه غربی گردنه کندوان در جاده کرج - چالوس بر روی نقشه های معمول نشان واضحی از آن دیده نمی شود اما در نقشه های توپوگرافی یک - پنجاه هزارم ، دره گمنامی را خواهید یافت با مختصات جغرافیایی 36 درجه و 11 دقیقه و 50 ثانیه شمالی و 51 درجه و 12 دقیقه و 24 ثانیه شرقی. این دره تنها بخش آغازین راه موسوم به اندرس را در بر می گیرد و در واقع اولین دره از مجموع سه دره این مسیر است که کوهنوردان همه آنها را به نام اولین دره می خوانند.

این مسیر که از دره اندرس آغاز می شود ، پس از گدشتن از دره "اولا" و "دره چهارباغ" ، به دهکده کوچک "چهارباغ" در کیلومتر پنج جاده "دزدبند" به "دلیر" ختم می شود.روستاهای چهار باغ و دلیر و انگوران توسط یک جاده خاکی به طول تقریبی 10 کیلومتر به روستای دزدبن در کنار جاده چالوس وکمی مانده به مرزن آباد متصل می شوند.

شهرت اندرس به آبشارهای آن است در مسیر اندرس که گاه از میان جنگل و گاه از بین دیواره های بسیار بلند می گذرد آبشارهای زنجیره واری وجود دارد که مسافر اندرس راهی جز فرود یا پرش از دل آنها را ندارد.این آبشارها که تعدادشان حدود سی رشته کوچک و بزرگ است از دو تا بیست و سه متر ارتفاع دارند و با فرود از هر کدام از آنها دیگر راه بازگشتی نیست .بیشتر آبشارهای اندرس رنگ هیچ انسانی را به غیر از کوهنوردان به خود ندیده اند خصوصا وقتی قدم در دل تنگه های آن می گذاریم. تنگه های باریکی با حداقل پنج و حداکثر پانزده متر عرض که دو طرف آنها را دیواره هایی با بیش از هفتاد متر ارتفاع محاصره کرده است و پس و پیش آنها را آبشارهای بلند حراست می کنند.

وجه تسمیه اندرس به زیستگاه دیرینه خرس قهوه ای مازندران در جنگل های سیاه بیشه بازمی گردد.اندرس کلام خلاصه شده و واژه آمیخته ای است از "اندر خرس" یا دره خرس.

 

عکسهای فرود از آبشار های اندرسم از افشین یوسفی در وبلاگ باشگاه دماوند 

ادامه نوشته

کویر مرنجاب

عکس هایی که در این قسمت نمایش داده شده از انجمن کوهنوردی دانشگاه تهران میباشد و جهت

مقایسه وضعیت قبلی و کنونی کویر مرنجاب ارائه شده است.

باتشکر از دانشجویان کوهنورد دانشگاه تهران

 

ادامه نوشته

کویر نوردی

 برنامه کویر نوردی ۲ الی ۴/۱/۸۸

کویر مرنجاب

با تشکر از آقای عادل بدخشیان جهن نگارش گزارش برنامه

 

ادامه نوشته

مسیر سنگنوردی

 

 مسیر بیتا

در منطقه سنگنوردی محیط زیست و درچپ مسیر لاک پشت و غدیر یزدانی قرار دارد.

درجه سختی:-    5.1۱c  

دارای 2 کارگاه

 

 

 

ادامه نوشته

مسير سنگنوردي

مسیر لاک پشت

این مسیر بر روی دیواره محیط زیست ایجاد شده. مسیری ساده و آموزشی  که برای مبتدی ها عالیه.  تا کارگاه اولش ۱۲ یا ۱۳ تا رول خورده. از زیر لاک دو تا مسیر میشه:

 اولی که راحت تره از سمت راست لاک رد میشه. (راستی آخرش یه سنگ لق بزرگ داره . مواظب باشید.)

دومی از روی لاک رد میشه که ۳ تا رول خورده.

تذکر: کارگاه زنجیر یا سیم بکسل نداره. فقط رول

 

 

قله سن بران

اشتران کوه

اُشْتُران‌ْ کوه‌، رشته‌کوهی است در شرق استان لرستان،از بلندترین‌ رشته‌‌کوه‌های کوهستان‌ زاگرس‌. این رشته‌کوه از غرب به شهرستان دورود، از شمال به شهرستان ازنا و از شرق و جنوب به شهرستان الیگودرز محدود می‌شود. بلندترین قله این رشته‌کوه به نام سن‌بران ۴۰۵۰ متر بلندا دارد. این رشته‌کوه سرچشمه یکی از سرشاخه‌های رود دز به نام ماربره ‌است که در دوره کوهزایی جدید ایجاد شده‌است و به گفته زمین شناسان این کوه از جمله کوه‌های جوان می‌باشد که در ۳۰ میلیون سال پیش ایجاد شده‌است.

قله‌های بلند و پر برف، دره‌های ژرف و طولانی، رودهای دائمی، پوشش گیاهی و جانوری بسیار متنوع، روستاهای کوهپایه‌ای از جمله ویژگی‌های اشترانکوه می‌باشد که به سبب بلندی در شعاع ۱۰۰ کیومتری به خوبی پیدا است.

گفته می‌شود نام آن به سبب وجود قله‌های ۸ گانه که هر کدام بلندتر از ۴۰۰۰ متر می‌باشد و مانند کاروانی از شتر به ردیف قرار گرفته، به شترکوه و یا اشترانکوه معروف گشته‌است.

قله‌های‌ مهم‌ آن‌ از شمال‌ باختری‌ به‌ جنوب‌ خاوری‌ این‌هاست‌: چال‌ میشان‌، گل‌گل‌، گل‌گهر، سن‌ بران‌، کوله‌ لایو، میرزایی‌، فیالسون‌، لگه‌، سراب‌ شاه‌ تخت‌، سوزنی مهرجمال‌، پیاره‌ دره‌ تخت‌، پیاره‌ کمندون‌، ازنادر و کوله‌جنو.

در ارتفاعات‌ اشتران‌‌کوه‌ دره‌هایی‌ یخچالی‌ وجود دارد که‌ در اصطلاح‌ محلی‌ به‌ آنها چال‌ می‌گویند. از جمله این‌ چال‌ها می‌توان‌ از چال‌ میشان‌، چال‌ کبود، چال‌ بران‌، چال‌ فیالسون‌، چال‌ شاه‌تخت‌، چال‌ پیارو و چال‌ همایون‌ نام‌ برد.

رودهای کوچک‌ بسیاری‌ از این‌ قله‌ها سرچشمه‌ می‌گیرند که‌ مهره‌ زرین‌، ماربره‌، گهررود، دره‌ دایی‌ و دره‌ دزدان‌ از آن‌ جمله‌اند. دریاچه گهر در یکی‌ از دامنه‌های‌ جنوب‌ باختری‌ اشتران‌کوه‌ و در دره گَهَررود قرار دارد.دامنه‌های‌ اشتران‌‌کوه‌ از دیرباز محل‌ استقرار برخی‌ طوایف‌ بوده‌ است‌؛ چنانکه‌ در حدود سال‌ ۵۰۰ق‌، خاندان‌ فضلویه‌ که‌ از کردهای‌ شام‌ شمرده‌ می‌شدند، پس‌ از مهاجرت‌ از آن‌جا و عبور از میافارقین‌ و آذربایجان‌، دامنه‌های شمالی اشتران‌کوه‌ را به‌ عنوان‌ محل‌ استقرار خود برگزیدند. آنان‌ بعدها به‌ اتابکان‌ لرستان‌ شهرت‌ یافتند. مراتع‌ دامنه‌های‌ اشتران‌ کوه‌ مورد استفاده عشایر این‌ ناحیه‌ است‌. اشتران‌ کوه‌ و به‌‌ویژه‌ دریاچه گهر دارای جاذبه‌های طبیعی‌ بسیاری‌ است‌.

این رشته کوه در حدود سال ۱۳۴۰ از لحاظ گونه‌های جانوری و گیاهی جزء مناطق حفاظت شده قرار گرفت و در سال ۱۳۴۸ جزء محیط زیست جهانی قرار گرفت. از گونه‌های جانوری آن می‌توان به خرس قهوه‌ای، روباه، کفتار، گراز، گرگ خاکستری، بز کوهی، قوچ و از پرندگان می‌توان به عقاب، کبک، جغد، اردک و شاهین اشاره نمود که همگی تحت حفاظت محیط زیست می‌باشند.

در اشترانکوه پسته کوهی به فراوانی یافت می‌شود و پوشش گیاهی متنوع آن اعم از گون، ریواس و استپ‌ها در شیب ملایم بعضی نقاط و گل‌های طبیعی و خودرو محل مناسبی برای جانوران ساکن در اشترانکوه‌است که در آن زاد و ولد کرده و از آنان تغذیه می‌کنند.

در برخی از نقاط اشترانکوه سنگواره‌هایی یافته‌اند که در میان آن‌ها سنگواره‌هایی از جانوران مانند صدف و ماهی وجود دارد.

روستاهای بسیاری در کوهپایه اشترانکوه وجود دارند که از آن‌ها می‌توان به دره تخت، سیوله، کمندان و طیان اشاره نمود .

مرجع: ویکی پدیا

--------------------------------------------------------------

گزارش صعود به قله سن بران

اشتران كوه ، رشته‌کوهی است در شرق استان لرستان ،ازجمله  بلندترین‌  کوههای زاگرس‌ بشمار مي رود. این رشته کوه از غرب به شهرستان درود،  از شمال به شهرستان ازنا و از شرق و جنوب به اليگودرز  محدود می‌شود. این رشته‌کوه سرچشمه یکی از سرشاخه‌های رود دز به نام ماربره‌ است . از 10 كيلومتري جنوب خاوري درود شروع شده و تا جنوب روستاي چقاگرگ به طول 50 كيلومتر كشيده شده است. قلل مهم اين كوهستان عبارتند از : سن بران 4150 ، گل گل 4050 متر، گل گوهر، چال ميشان ، كل جنو، كوله لايو ، ميرزايي ، فيال سون – لگه ،سراب شاه تخت، سوزني مهرجمال، پياره دره تخت 3800 ، پياره كمندون، ازنادر .

شرح گزارش برنامه:

شب پنجشنبه مورخ سوم آبان ماه سال جاری ساعت 21:00 در محل جمعيت هلال احمر کاشانی جمع شدیم. پس از برنامه ریزی های لازم حدود ساعت 22:00 به سمت ازنا حرکت کردیم. در ساعت 2:00 بامداد به ازنا رسیدیم و پس از 2 ساعت استراحت راننده به راه خود ادامه دادیم. ساعت 7:30 صبح به روستای دربند رسیدیمراه پاکوب انتهای جاده آسفالت روستارا ادامه دادیم. مسیر را با شیب بسیار کم در کف دره ادامه دادیم .در ساعت9:30 به تخته سنگی رسیدیم و در کنار آن استراحت کردیم و صبحانه را صرف کردیم. ساعت 10:00 حرکت را ادامه دادیم شیب مسیر کم کم زیاد می شد.مسیر در انتهای دره بر روی دامنه سمت چپ ادامه می یافتدر ساعت 12:30 بر بالای دامنه بودیم و میتوانستیم به راحتی پناهگاه گل گل را مشاهده کنیم. درساعت 13:00 نهار را در محل پپناهگاه گل گل صرف کردیم. این پناهگاه از یک اتاق به مساحت24 متر با دیوار سنگی و سقف ایرانیت تشکیل شده است. یک چشمه با آبی گوارا در فاصله 40 متری پایین پناهگاه وجود دارد. از محل پناهگاه می توانیم مسیر صعود از روستای تیول را به خوبی مشاهده کرد.

در ساعت 14:30 مسیر را ادامه دادیم. مسیر در ادامه شیب دار میشد. این قسمت مسیر گرده ماهی نام داشت.در ساعت 15:30 پیمایش این بخش از مسی ر به اتمام رسید و شیب مسیر معمولی شد. در ساعت 18:00 به پناهگاه سن بران رسیدیم، چادر ها را بر پا کردیم و شب را در آن محل سپری کردیم.

ساعت 8 صبح حرکت به سمت قله را آغاز کردیم و در ساعت 11:00 قله سن بران را در آغوش گرفتیم. پس استراحت کوتاهی از مسیر کنار مسیرصعود به سمت پایین حرکت کردیم که با شیبی بین 45 تا 50 درجه و به صورت شن اسکی بود. در ساعت 13:30به پناهگاه سن بران رسیدیم. سپس حرکت خود را ادامه دادیم و در ساعت 16:30 به پناهگاه گل گل رسیدیم. پس از صرف نهار و کمی استراحت به سمت روستای دربند حرکت کردیم و در ساعت 21:00 به روستا رسیدیم .

 

توضيحات سن بران :

امكان خريد اقلام مورد نياز در روستاي دربند وجود دارد.

براي دستشويي مي توان از مدرسه روستاي طيان استفاده نمود .

از چشمه روستاي طيان تا پناهگاه گل گل آب مناسب ندارد .

امكان شب ماني در بيرون پناهگاه گل گل و درون كيسه خواب معمولي .

بعدازظهر در گل گل باد میوزد اما با تاريك شدن هوا و تا صعود به قله هواي آرام و مطلوب است .

به دليل سنگ بودن مسير از پناهگاه دوم تا قله احتمال انحراف از مسير وجود دارد .

اكثر مسير تحت پوشش مناسب موبايل است .

 

 

بلند ترین ارتفاعات اُستان های ایران

فهرست زیر براساس تقسیمات سیاسی استان ها تنظیم شده که این نوع تقسیم بندی در پاره ای موارد می تواند اشکالاتی را در پی داشته یا با برخی ذهنیت هایی که ما از مناطق داریم ناهم خوان باشد. مثلا کوه شاهو درمرز مشترک استان های کردستان – کرمانشاه واقع شده همانند اورست که درخط مرزی نپال – چین قرارگرفته است . کوه شاهو بطور رسمی ( در تقسیمات جغرافیای سیاسی ) دراستان کردستان قرار می گیرد در صورتی که معمول ترین راه های صعود به شاهو دراستان کرمانشاه ( پاوه– شمشیر) قرار دارند. در پایان فهرستی از بلندی هایی که درنقاط مرزی استاه ها واقع اند آمده که قله های مرزی مشترک استانها رادر بر دارد .

بلند ترین ارتفاعات اُستان های ایران

اَستان                             کوه - قله                       ارتفاع

1. آذربایجان شرقی . . . . . سهند . . . . . 3707 .

2. آذربایجان غربی . . . . . . قندیل  . . . . 3800

3 . اردبیل . . . . . . . . . . . . سبلان . . . ... . 4811

4 . اصفهان . . . . . . . . . شاهانکوه ... . . 4040

5 . ایلام . . . . . . . . . . . کبیرکوه . .. . . . 2790

6 . بوشهر . . . . . .. . . کوه خورموج . .. . 1950

7 . تهران . . . . . . . . . . . خُلنو . . . . . .. . 4375

8 . چهارمحال و بختیاری . . زردکوه . . .. . 4221

9 . خراسان جنوبی . . . . . سیاه کوه . . . . . 2858

10 . خراسان رضوی . . . بینالود . . . ... . 3211

11 . خراسان شمالی . . . کوه شاه جهان . . 3032

12 . خوزستان . . . . . . منار . . . . . . . . . 3701

13 . زنجان . . . . . . . . بلقیس . . . .. . . . 3332

14 . سمنان . . . . . . . . کوه شاهوار . . .. . 3945

15 . سیستان و بلوچستان . . تفتان . . . . . 3941

16 . فارس . . . . . . . . کوه بُل . . . . . . 3943

17 . قزوین . . . . . . . . سیاهلان . . . . .. 4175

18 . قم . . . . . .. . . . کوه پلنگ آبی . . 3154

19 . کردستان . . . . . . شاهو . . . . . .. . . 3390

20 . کرمان . . . . . . . . کوه هزار . . . . . . 4465

21 . کرمانشاه . . . . . . پراو( پرو) . . . . . 3357

22 . کهگیلویه و بویراحمد . . دنا . . . . . . 4409

23 . گلستان . . . . . . . . گاوکشان . . . .. .  3813

24 . گیلان . . . . . . . . . بغروداغ . . . . . . 3197

25 . لرستان . . . . . . . اشتران کوه . . . . . . 4150

26 . مازندران . . . . . . دماوند . . . . . . . . 5671

27 . مرکزی . . . . . . . . ولیجیا . . . . . . . 3330

28 . هرمزگان . . . . . . هماک . . . . . . . . 3267

29 . همدان . . . . . . . . . الوند . . . . . . . . 3580

30 . یزد . . . . . . . . . . شیرکوه . . . . . . . .4055

 

ارتفاعات مشترک در مرز استان ها

1 . شاهو ( 3390 ) کردستان – کرمانشاه

2 . قندیل ( 3800 ) آذربایجان غربی – کردستان عراق(اگر قله قندیل را در نظر نگیریم بلندترین قله آذربایجان غربی کوه برده رش ( 3608 متر ) خواهد بود.)

3 . منار ( 3701 ) خوزستان – چهارمحال و بختیاری

4 . بلقیس ( 3332 ) زنجان – آذربایجان غربی

5 . شاهوار ( 3945 ) سمنان – گلستان

6 . سیاهلان ( 4175 ) قزوین – مازندران

7 . پلنگ آبی ( 3154 ) قم – مرکزی

8 . گاوکشان ( 3813 ) گلستان – سمنان

9 . بغروداغ ( 3197 ) گیلان - اردبیل

بلند ترین ارتفاعات ایران

کوه را چنین تعریف می کنند : برجستگی منفردی ازیک سرزمین که در منطقه ای توسط دشت ها احاطه شده و بیش از 600 متر ارتفاع داشته باشد .

قله را اینچنین : مرتفع ترین قسمت در کوه , تپه یا یک ناهمواری را قله میگویند.

در واقع اصل " منفرد بودن " در تعریف کوه بسیار مهم است نه ارتفاع . اورست با ارتفاع 8850 متر بلند ترین کوه دنیا به حساب می آید و کی 2 با ارتفاع 8611 متر دومین کوه بلند دنیاست , در صورتی که دومین قله بلند دنیا بعد از اورست یکی از قله های فرعی خود کوه اورست است که کوهی مستقل به حساب نمی آید اما ارتفاع آن از کی 2 بیشتر است .

قله های بالای 4000 متر در ایران بیش از 600 قله برآورد میشوند اما الزاما همگی کوه به حساب نمی آیند . در زیر نام تعدادی از این قله ها آمده که برخی از آنها را می توان مستقلا کوه نامید . مثل دماوند و سبلان.

لیست زیر کامل نیست امیدوارم دوستانی که اطلاعاتی یا پیشنهادی دارند درتکمیل فهرست همکاری فرمایند.

نام کوه ( یا قله ) ارتفاع رشته کوه

1. دماوند . . . . . . . . . 5671 متر . . . البرز مرکزی

2. علم کوه . . . . . . . . .4848  متر . . البرز مرکزی

3. سبلان  . . . . .  . . .4811  متر . . . زاگرس شمالی

4. تخت سلیمان . . .  .  4643 متر . . . البرز مرکزی

5. لنگری . . . . . . . . . 4510 متر . . . . البرز مرکزی

6. خرسان . . . . . . . . 4500 متر . .. . . البرز مرکزی

7. هزار. . . . . 4465 متر . . . کوههای مرکزی ایران

8. گرده کوه . . . . . . . 4450 متر . . . . البرز مرکزی

9. دنا . . . . . . . . . 4409 متر . . . زاگرس مرکزی

10. سردشت . . . . . . . 4378 متر . .. . البرز مرکزی

11. خلنو . . . . . . . . 4375 متر . .. . . البرز مرکزی

12. آزاد کوه . . . . 4355 متر . . . . البرز مرکزی

13. شاه . . . . . 4351 متر . . . کوههای مرکزی ایران

14. چپکرو. . . . . . . 4318 متر . . . . البرز مرکزی

15. پالون گردن . . . . 4250 متر . . . . البرز مرکزی

16. شکرلقاس . . . . . 4250 متر . . . . البرز مرکزی

17. پلوار . . . . . 4233 متر . . . کوههای مرکزی ایران

18. زرد کوه . . . . . 4221 متر . . . . زاگرس مرکزی

19. خرسرک . . .. . . 4220 متر . . . . . البرز مرکزی

20. گرمابسر. . . . . . 4220 متر . . . . البری مرکزی

21. آبند . . . . . . . . . 4187 متر . . . . البرز مرکزی

22. سه يالان( سیالان )  4175 متر . . . البرز مرکزی

23. اشترانکوه . . . . . 4150 متر . . . زاگرس مرکزی

24. خرتوئک . .. .. . . 4150 متر . . . . البرز مرکزی

25. شاه شهیدان .. . . . 4150 متر . . . البرز مرکزی

26. لوکوره . . . . . . 4150 متر . .. زاگرس مرکزی

27. جوپار . . . . . 4135 متر .. کوههای مرکزی ایران

28. نارچو . . . . . . . 4130 متر. . . البرز مرکزی

29. سه سنگ . . . . . . 4115 متر . .. . البرز مرکزی

30. گدارکج اندرکج. 4110 متر . . کوههای مرکزی ایران

31. کهاربزرگ .. . . . 4108 متر . . . البرز مرکزی

32. گلچین . . . . . . 4093 متر. . . کوههای مرکزی ایران

33. کازینستان . .. . . . 4082 متر . .. زاگرس مرکزی

34. قره داغ . . .. . . . 4076 متر . . . البرز مرکزی

35. طالقان . . . . . . . 4056 متر . .. . البرز مرکزی

36. شیرکوه . . . . 4055 متر . . کوههای مرکزی ایران

37. حصارچال. . . . . 4050 متر . . . . البرز مرکزی

38. کائون. . . . . . . . 4050 متر . . .. . البرز مرکزی

39. سرمشک . . . 4048 متر . . . کوههای مرکزی ایران

40. شاهانکوه . . . . . 4040 متر . . . زاگرس مرکزی

41. میشینه مرگ . . 4022 متر . . . البزر مرکزی

42. دهلا ( وروشت(. 4008 متر . . . البرز مرکزی

43. پیت غار . . . . 4000 متر . .. . البرز مرکزی

44. جانستون . .. . . 4000 متر . .. . البرز مرکزی

 

صعود به قله کرکس

(3925 متر)

قله کرکس مرتفع ترین قله نوار حاشیه کویر بزرگ و جزء قلل ممتد مرکزی ایران محسوب می شود و سالهاست که اشتهار آن به «کاشان» باعث به وجود آمدن مباحثی در انتساب آن به نطنز و کاشان شده است. قله، زمانی که از مسیر اردستان در جاده نطنز به آن می نگریم، عظمت خاصی دارد. چرا که از کف کویر تا انتهای آن را به وضوح می بینیم. شاید بتوان گفت بهترین زمان برای صعود به این قله اردیبهشت ماه باشد، چرا که کوهستان جلوه ای دیگر و عطر و هوا بوی بهاران دارد.

قله از شمال به دره گورآباد و هنجن و از جنوب به دره بزرگ کشه و طار و از غرب به منطقه اردهال دلجیان و از شرق به نطنز محدود می شود.مجموعه قلل کرکس به خصوص ارتفاعات 3000 متری آن (که متشکل از برجهای سوزنی شکل و صخره ها و دیوارههای بزرگی است) کمتر مورد توجه کوهنوردان واقع شده است و بیشتر صعود از مسیرهای جنوبی کرکس و بندرت از مسیرهای دیگر صورت میپذیرد. ما نیز از همین مسیر رهسپار می شویم. از نطنز در جاده مورچه خورت به جلو رفته تا به کشه، روستایی در فضای باز و بسیار خوش منظره میرسیم. درختان شکوفه کرده اند و منظره ای بدیع را بوجود آورده اند. قله از اینجا بخوبی دیده میشود که سر بر بالین قله شاهین نهاد است. وارد روستا میشویم.از کوچه های آن عبور می کنیم و به مرتع بزرگی به نام لیاسن می رسیم که چشمه آب بزرگی در آنجا قرار دارد. مسیر به سمت راست متمایل شده به دره اصلی وارد می شویم که در امتداد یال صخره ای جنوب شرقی آن می شویم و با افت و خیز اندکی در سمت راست رودخانه به جانپاه کرکس می رسیم. سپس مسیر را بر روی یالی پر شیب و گاه در کناره آن به سمت بالا صعود می کنیم. این مسیر پس از مدتی به قله فرعی سوزنی شکل بر فراز ده طامه می رسد.از آنجا در شمال قله اصلی کرکس با تکه برفهای کوچک خودنمایی می کند. یال متصله بین قله فرعی و قله اصلی را طی می کنیم و از مسیری بسیار ساده به قله صعود می کنیم.

مرجع: راهنمای صعود به قله های ایران

علی مقیم

سلیم شالوم

گزارش صعود به قله آرارات

 

جرقه این برنامه خورد در مسیرقله تفتان بودیم که صحبت از یک برنامه برون مرزی شد همان جا تصمیم گرفته شد که در تیر یا مرداد ماه صعود به قله آرارات را داشته باشیم که در همان لحظه 5 نفر از دوستان که خود من هم یکی از آنها بودم اعلام آمادگی کردیم.

بعد این برنامه در قالب برنامه رسمی گروه(احد) گنجانده شدسپس تعدادی دیگر از دوستان اعلام آمادگی کردند و تیم بسته شد و از اواخر فروردین ماه بود که تمرینات تیم شروع شد برنامه تمرینات هم هفته ای دو شب دومیدانی در پارک،پیاده روی از جاغرق به درود نیشابور از ارتفاعات، صعودهای شبانه به ارتفاعات آب وبرق،قله شیرباد،قله ملکوه تربت و قله دماوند بود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

سه شنبه 10/05/1385

ساعت5 صبح اعضای تیم در سالن انتظار  فرودگاه بودند و با بدرقه گرم تعدادی از همنوردان عزیز و خانواده اعضای تیم، ساعت 6 مشهد را به مقصد تبریز ترک کردیم ساعت 7:45 هواپیما در فرودگاه تبریز به زمین نشست.

در ساعت 10:45به وسیله اتوبوس که همنوردانی از شهرهای بیرجند،تهران،کرمان،بروجرد و اصفهان داخل آن بودند از فرودگاه تبریز به سمت مرز بازرگان حرکت کردیم پس از گذر از شهر های صوفیان،مرند،ماکو در ساعت17:10به مرز رسیدیم حدود یک ساعت در مرز جهت انجام امورگمرکی منتظر بودیم و در ساعت18:30از مرز خارج شدیم و باوسیله نقلیه تا شهردوبایزید که حدود 30 دقیقه از مرز فاصله داشت رفتیم در هتل

آرارات اسکان گرفتیم چشم انداز زیبای قله که از داخل شهر نمایان بود هر کوه نوردی را به سمت خود جذب می کرد در سا عت 21 همه تیم ها در لاوی هتل بودند تا برنامه ریزی صعود صورت گیرد. پس از جلسه به اتاق ها رفتیم وسایل مورد نیاز صعود را در کوله گذاشتیم. پس از صرف شام به استراحت پرداختیم.   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

چهارشنبه 11/05/1385

صبح ساعت 6 بیدار شدیم و با هوایی که اصلا مورد انتظار در آن فصل نبود مواجه شدیم و آن هم بارش شدید باران بود که گویا از صبح خیلی زود شروع شده بود پس از صرف صبحانه به بیرون هتل آمدیم همه چشم ها به قله که مملو از ابر بود و نوید یک صعود دشوار را می داد دوخته شده بود ولی با همت و توکل بر خدا سوار بر ماشین ها شدیم و به سمت ارتفاع 2200 متری حرکت کردیم در ساعت 9:10به ارتفاع مورد نظر رسیدیم خوشبختانه از شدت باران کاسته شده بود پس از تحویل بارها به اسب ها کوله ها را به پشت انداخته و مسیر خود را به سمت کمپ اول در ساعت  9:40آغاز کردیم و پس از حدود6 ساعت پیمودن مسیر در ساعت 15:30 به ارتفاع 3360متری کمپ اول رسیدیم پس از بر پایی چادرها وصرف ناهار استراحت مختصری داشتیم. 

کمپ اول در یک منطقه نسبتا مسطحی قرار داشت. به اطراف که نگاه می کردی هر یک از دوستان مشغول انجام کاری بودند. چادرهای رنگارنگی که هر یک متعلق به گروهی بود و همه کسانی که در آن چادرها بودند از یک شهر و دیاری یا بلکه از یک کشوری برای رسیدن به یک هدف مشخص و مقدس به آن جا آمده بودند. تا اواسط شب همه دور هم مشغول صحبت بودیم و سپس هر گروهی برای صرف شام و استراحت به چادر خود رفت.

 

پنج شنبه 12/05/1385

ساعت 7 صبح از خواب بیدار شدیم صبحانه مختصری صرف شد و پس از جمع آوری چادرها و بستن آنها با دیگر وسایل بر روی اسب ها، در ساعت 9 به خاطر نبود آب با کوله ای سنگین به طرف کمپ دوم حرکت کردیم.مسیر بین کمپ اول و دوم شیب ملایم و پر پیچ و خمی داشت  که پس از پیمودن مسیر در ساعت 13:30به ارتفاع 4155متری که کمپ دوم در آن جا قرار داشت رسیدیم، که بر خلاف کمپ قبلی در شیب قرار داشت و محل هایی جهت برپایی چادر مسطح شده بود و دور آن سنگ چین بود تیم هایی از کشورهای آلمان،اتریش،ایتالیا،استرالیا را درآن جا بودند که شادمان از فتح قله به سمت پایین می رفتند پس از برپایی چادرها قله را ابر فرا گرفت باد شدید وبارش تگرگ شروع به باریدن کرد که پس از مدتی قطع شد در ساعت 17 همه تیم ها برای گرفتن عکس دسته جمعی دور هم جمع شدیم پس از گرفتن عکس راهنمای ترکی صحبتهایی به زبان انگلیسی کرد که به گفته مترجم حاکی از حرکت در ساعت 3 بامداد بود.هر نفر برای جمع آوری وسایل شخصی که قرار بود داخل کوله حمله جای دهد به چادر رفت وپس از صرف شام به استراحت پرداخت.

جمعه 13/05/1385

ساعت 2بامداد از خواب بیدارشدیم پس از خوردن نوشیدنی گرم ساعت3 بامداد به اتفاق دیگر همنوردانمان در تاریکی شب به راه افتادیم از ابتدای صف که به انتهای صف نگاه  می کردی چراغ های پیشانی نمای جالبی را نشان می داد مسیر شیب تندی داشت و سنگ های ریزشی، مسیر پاکوب را پنهان و راه را برای صعود کنندگان کمی دشوار تر می کرد ولی این دشواری را همنوردان کرمانی با   زمزمه اشعاری ازسروده های مرحوم ایرج بسطامی برایمان آسان تر می کردند. پس از تماشای طلوع زیبای خورشید در آن ارتفاع به ادامه مسیر پرداختیم  در ساعت 7:30 به ارتفاع 4900متری رسیدیم که ابتدای یخچال بود پس از بستن یخ شکن ها و کمی استراحت به صعود در مسیر یخچال پرداختیم. ودر ساعت 8:35 با تلاش و پشت کار چند روزه اعضای تیم و در هوایی بسیار مناسب که انتظار آن نمی رفت با یاری خداوند متعال پرچم پر افتخار ایران را بر فراز قله 5165 متری آرارات به اهتزاز در آوریم. شادی وصف نا پذیری را می شد  در چشمان همه دوستان دید بعد از تلاوت دعای فرج و صلوات خاصه امام رضا(ع) مشغول به گرفتن عکس یادگاری با پرده یادبود همنورد عزیز حسین خویی،پرچم جمهوری اسلامی ایران و پرده ای که از طرف موسسه ورزشی فرهنگی احد بود شدیم نمی فهمیدیم زمان به چه سرعتی دارد سپری می شود ناگهان راهنمای تیم نوای برگشت سر داد به ساعت که نگاه کردیم نزدیک به یک ساعت بود که در بالای قله قرار گرفته بودیم پس از جمع کردن پرده نوشته ها در ساعت 9:30جمعه 13/05/1385(04/08/2006 میلادی) با قله زیبا و پر عظمت آرارات وداع کرده و به پایین برگشتیم هیچ کس از دوستان راضی به این امر نبود که پس از مدت ها تلاش به یک باره این قله را ترک کند ولی  مثل این که چاره ای جز این نبود.در ساعت 13:30 به کمپ دوم برگشتیم و پس از جمع کردن چادرها به طرف کمپ اول راه افتادیم ودر ساعت 16:30به کمپ اول رسیدیم،بدون توقف از کنار کمپ به مسیر خود ادامه دادیم مسیر بین کمپ اول تا پایین کوه مسیری طولانی وگرم و طاقت فرسایی بود بالاخره در ساعت 19:20 به ماشین ها رسیدیم بعد از سوار شدن ماشین ها به سمت هتل راه افتادیم ودر ساعت 20:45 به هتل آرارات دوبایزید رسیدیم پس از تخلیه وسایل به اتاق ها رفتیم بعد از استحمام و صرف شام از شدت خستگی به خواب فرو رفتیم.

 

شنبه 14/05/1385

دوستان صبح را با یک شور وحال وصف نشدنی آغاز کردند همه اعضای تیم خوشحال از صعود به قله روز خود را شروع کردند برنامه اصلی تمام شده بود هر یک از همنوردان شهرهای دیگر به سویی رفتند. اعضای تیم ما تصمیم به بازدید از یکی از شهرهای ترکیه گرفت با توجه به زمان اندک به شهر اقدر رفتیم که در 45 کیلومتری دوبایزید قرار داشت ساعت 10 به آن جا رسیدیم و به گشت زنی در شهر پرداختیم در ساعت 14:30به رستورانی رفتیم و پس از صرف غذا به طرف هتل حرکت کردیم. کوله ها را از هتل برداشتیم و به طرف مرز بازرگان حرکت کردیم پس از عبور از مرز به سمت تبریز حرکت کردیم در ساعت 22:40 به تبریز رسیدیم. به وسیله یکی از دوستان فرهنگی اعضای تیم توانستیم از امکانات رفاهی که برای این عزیزان در نظر گرفته شده بود استفاده کنیم ودر آن جا مستقر شویم.

یک شنبه 15/05/1385

صبح پس از صرف صبحانه به طرف روستای کندوان در 50 کیلومتری تبریز رفتیم شاخصه این روستا وجود خانه ها در دل کوه و سنگ بود که مظهر زیبایی و عظمت بود  تا ظهر در آن روستای نسبتا توریستی بودیم و سپس به تبریز برگشتیم پس از صرف غذا در تبریز برنامه خاصی نداشتیم عده ای از دوستان به بازار رفتند عده ای به مکان های تاریخی شهر رفتند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دو شنبه 16/05/1385

بعد از جمع آوری وسایل و کوله ها در ساعت 11:20به راه آهن تبریز رفتیم و سوار بر قطار به سمت مشهد حرکت کردیم. مسیر طولانی تبریز مشهد را با صحبت کردن های دور هم سپری      می شد.

سه شنبه 17/05/1385

صبح پس از صرف صبحانه جلسه ای به عنوان آخرین صحبت های بچه ها در مورد چند روز با هم بودن  در یکی از کوپه ها گذاشته شد و پس از جلسه در ساعت 12:20 روز سه شنبه مصادف با میلاد پر برکت امام علی (ع ) به راه آهن مشهد رسیدیم و با استقبال گرم همنوردان وخانواده های عزیزی که چند صباحی از آن ها دور بودیم روبه رو شدیم. والسلام. 

 

به امیدباهم بودن دردیگرقله های مرتفع جهان

گزارش نویس: سیدحسین کریمی

گروه کوهنوردی احد خراسان

mountains of Iran

 

Due to its historical background and sustained social and cultural evolution Iran has a lot of diverse sightseeing satisfying all kinds of tourists with different tastes. Every tourist, whatever his incentive, may find many spectacular places based on his interest. It should not be forgotten that direct contact is the best way for the appreciation of a country and its people..

Remains of historical monuments belonging to different periods of human settlement on the Iranian plateau together with a diverse nature, coastal, mountainous and nomadic landscapes make a coordinated attraction for every tourist.

           

The mountains and mountain slopes in Iran with their economic value for nomads provide also summer residence for urban dwellers as well as good places for winter and summer mountain sports. The desert region of Iran has its own touristic attractions. These regions were the passing places of merchant caravans between east and west of Iran and therefore encompass the remains of hundreds of old Caravansaries and water reservoirs. The desert landscape with running sands, stone plains, salty lands and rivers scattered with large and small oases form a totally dry but very attractive nature.

Iran with hundreds of mountains above 4000 meters is a good place for those who are interested in mountaineering or trekking. Damavand (5671 meters) is the highest point of Iran and every year thousands of Iranian and foreign climbers are climbing it in different seasons. I. R. Iran Mountaineering Federation is going to build one of world's highest shelters at 4000 meters on this mountain to provide appropriate facilities for climbers.
When you choose one of the many trekking paths in Iran you can not only enjoy trekking but also have the opportunity to visit local people on their homelands and have close contact with Iranian customs and culture.

The ancient Iranian culture reflected in its historical and architectural heritage, has brought about many places worth of visiting. The culture of today's Iran is a perfect synthesis of near and far past of this territory and every visitor can satisfy his intellectual and aesthetic needs according to his own taste by travelling this wide and rich country. The historical monuments of Persepolis, Pasargad, Susa, Hamadan, Kermanshah, Kerman and many other ancient places are incentive enough for visiting Iran.Mountaineering in Iran.

Since Iran is a mountainous country, mountains and mountaineering are naturally related to Iranian life. Mountaineering as a sport and outdoor activity seriously started in Iran about 60 years ago and specially people who were working in the military went to the mountains to practice sport and exploration of remote areas. The first group of Iranians who attended technical climbing courses were also soldiers, but after a few years they were joined by civilians and nowadays you can see thousands of Iranian who are involved in it.

The first expeditions to go to the Himalayas were again from the army; they sent a few groups to the Himalayas for some reconnaissance but they did not do any serious climbs till 1975 when a joint Iranian and Japanese expedition climbed Manaslu. After Islamic revolution and because of invasion of Iraq to Iran and the following war no proper climbs were possible in the Himalayas; most of mountaineering focused on winter ascents inside Iran and on the big walls and mountains mostly above 4500 m.

In 1994 the I. R. Iran Mountaineering Federation, the main body of mountaineering and hill walking in Iran, organized a 5-year program to climb Mt.Everest. The first expedition was sent to climb peak Peak Communism, the highest peak in the Pamir range in Tajikistan and they succeeded in putting four climbers on the top. The following year another group went to Kazakhstan to climb Khan Tengri 7010 m and seven members reached the summit. 1997 was a busy year, two expeditions were sent to Pakistan and they climbed Gasherbum II (8035 m) and Rakaposhi (7788 m). In spring 1998 the first Iranian Everest expedition left Iran for Nepal and after almost three months four Iranians stood on the top of the world; this expedition was considered the strongest expedition on Everest in that year.

First Youth expedition climbed Peak Pobeda in 1999 and in year 2000 one Iranian Iranian expedition climbed Mt.Cho-Oyu and Shishapangma which are among 8000 meters peak one after another in Spring. In Spring 2001 Iranian Mountaineering National team went to Himalayas again and could successfully climbed Mt.Makalu the 5th highest peak of the world and 7 climbers among this 16 members expedition made the summit.
Beside all the above activities and expeditions people do mountaineering and climbing all over Iran, these climbs staged from very simple routes and trekking to very technical winter or summer ascents on the technical mountains such as Damavand 5671 m or Alam-Kouh 4850 m which has a 750 m vertical granite face.Mt. Damavand 5671 m.

Many global tourists and alpinists consider Damavand the most beautiful conical and unique peak of Asia and the highest peak of Iran. Fly 5 hours from the farthest part of Europe to Tehran. Drive 75 km by car to the North of the Alborz chain through plains of flowers and green slopes of Damavand. It is an 8-hour trek and an 8-hour climb to the glorious peak of Damavand.
Mt. Damavand with 5671 meters lies only 100 km from Tehran and 75 km to Caspian sea. There have been many myths written about this mountain in Iranian history and it can be called a legend mountain. It is said that there is a monster banned on the summit.
The slopes and skirts of this mount are filled with volcanic lava. Moreover, there are a number of small volcanic mouths near the peak from which sulfur gases usually flow out.

Damavand has several glaciers, the most important of them are Dobisel and Sioleeh glaciers in the north, Yakhar glacier in the east.
It has four main routes and each has a different character. South route is the normal route which has one refuge at 4100 m. North has two refuges whith the first one at 4000 m and second at 5000 m. West route has one refuge at 4550 m and the North East route has one refuge at 4800 m. The summit is covered with yellowish sulfuric rocks and the diameter of the crater is about 180 meters. Albourz Range of which Mt. Damavand is the highest peak is a chain along the range of Alps and Himalayas, but Damavand is not connected to any other mountains of Albourz range. It is estimated that this volcano is 2 billion years old. Because of its particular location with the Caspian Sea on the North and desert on the South it has a particular climate and wild life. Winds generally blow from west and northwest which contains humidity and rain. Because of species and vegetation you can see nomads who are living on its base during late spring and summer.

The first successful recorded climb to this peak goes back to 1900. During that year, some Iranian geographers, affiliated to Mozaffari Geographic Mission, succeeded to reach the top through a very difficult glacier course, called Yakhar Valley. From that time to 1936, there is no recorded climb. But in the 1940s, the climbs were multiplied and new routes were opened. Damavand is the national symbol of Iran and there are many organizations getting benefit from the picture of this famous peak; you can find it for instance on bank notes, credit cards or bus tickets.
During the last 50 years many foreigners have been attracted to climb Damavand.