قله سن بران
اشتران کوه
اُشْتُرانْ کوه، رشتهکوهی است در شرق استان لرستان،از بلندترین رشتهکوههای کوهستان زاگرس. این رشتهکوه از غرب به شهرستان دورود، از شمال به شهرستان ازنا و از شرق و جنوب به شهرستان الیگودرز محدود میشود. بلندترین قله این رشتهکوه به نام سنبران ۴۰۵۰ متر بلندا دارد. این رشتهکوه سرچشمه یکی از سرشاخههای رود دز به نام ماربره است که در دوره کوهزایی جدید ایجاد شدهاست و به گفته زمین شناسان این کوه از جمله کوههای جوان میباشد که در ۳۰ میلیون سال پیش ایجاد شدهاست.
قلههای بلند و پر برف، درههای ژرف و طولانی، رودهای دائمی، پوشش گیاهی و جانوری بسیار متنوع، روستاهای کوهپایهای از جمله ویژگیهای اشترانکوه میباشد که به سبب بلندی در شعاع ۱۰۰ کیومتری به خوبی پیدا است.
گفته میشود نام آن به سبب وجود قلههای ۸ گانه که هر کدام بلندتر از ۴۰۰۰ متر میباشد و مانند کاروانی از شتر به ردیف قرار گرفته، به شترکوه و یا اشترانکوه معروف گشتهاست.
قلههای مهم آن از شمال باختری به جنوب خاوری اینهاست: چال میشان، گلگل، گلگهر، سن بران، کوله لایو، میرزایی، فیالسون، لگه، سراب شاه تخت، سوزنی مهرجمال، پیاره دره تخت، پیاره کمندون، ازنادر و کولهجنو.
در ارتفاعات اشترانکوه درههایی یخچالی وجود دارد که در اصطلاح محلی به آنها چال میگویند. از جمله این چالها میتوان از چال میشان، چال کبود، چال بران، چال فیالسون، چال شاهتخت، چال پیارو و چال همایون نام برد.
رودهای کوچک بسیاری از این قلهها سرچشمه میگیرند که مهره زرین، ماربره، گهررود، دره دایی و دره دزدان از آن جملهاند. دریاچه گهر در یکی از دامنههای جنوب باختری اشترانکوه و در دره گَهَررود قرار دارد.دامنههای اشترانکوه از دیرباز محل استقرار برخی طوایف بوده است؛ چنانکه در حدود سال ۵۰۰ق، خاندان فضلویه که از کردهای شام شمرده میشدند، پس از مهاجرت از آنجا و عبور از میافارقین و آذربایجان، دامنههای شمالی اشترانکوه را به عنوان محل استقرار خود برگزیدند. آنان بعدها به اتابکان لرستان شهرت یافتند. مراتع دامنههای اشتران کوه مورد استفاده عشایر این ناحیه است. اشتران کوه و بهویژه دریاچه گهر دارای جاذبههای طبیعی بسیاری است.
این رشته کوه در حدود سال ۱۳۴۰ از لحاظ گونههای جانوری و گیاهی جزء مناطق حفاظت شده قرار گرفت و در سال ۱۳۴۸ جزء محیط زیست جهانی قرار گرفت. از گونههای جانوری آن میتوان به خرس قهوهای، روباه، کفتار، گراز، گرگ خاکستری، بز کوهی، قوچ و از پرندگان میتوان به عقاب، کبک، جغد، اردک و شاهین اشاره نمود که همگی تحت حفاظت محیط زیست میباشند.
در اشترانکوه پسته کوهی به فراوانی یافت میشود و پوشش گیاهی متنوع آن اعم از گون، ریواس و استپها در شیب ملایم بعضی نقاط و گلهای طبیعی و خودرو محل مناسبی برای جانوران ساکن در اشترانکوهاست که در آن زاد و ولد کرده و از آنان تغذیه میکنند.
در برخی از نقاط اشترانکوه سنگوارههایی یافتهاند که در میان آنها سنگوارههایی از جانوران مانند صدف و ماهی وجود دارد.
روستاهای بسیاری در کوهپایه اشترانکوه وجود دارند که از آنها میتوان به دره تخت، سیوله، کمندان و طیان اشاره نمود .
مرجع: ویکی پدیا
--------------------------------------------------------------
گزارش صعود به قله سن بران
اشتران كوه ، رشتهکوهی است در شرق استان لرستان ،ازجمله بلندترین کوههای زاگرس بشمار مي رود. این رشته کوه از غرب به شهرستان درود، از شمال به شهرستان ازنا و از شرق و جنوب به اليگودرز محدود میشود. این رشتهکوه سرچشمه یکی از سرشاخههای رود دز به نام ماربره است . از 10 كيلومتري جنوب خاوري درود شروع شده و تا جنوب روستاي چقاگرگ به طول 50 كيلومتر كشيده شده است. قلل مهم اين كوهستان عبارتند از : سن بران 4150 ، گل گل 4050 متر، گل گوهر، چال ميشان ، كل جنو، كوله لايو ، ميرزايي ، فيال سون – لگه ،سراب شاه تخت، سوزني مهرجمال، پياره دره تخت 3800 ، پياره كمندون، ازنادر .
شرح گزارش برنامه:
شب پنجشنبه مورخ سوم آبان ماه سال جاری ساعت 21:00 در محل جمعيت هلال احمر کاشانی جمع شدیم. پس از برنامه ریزی های لازم حدود ساعت 22:00 به سمت ازنا حرکت کردیم. در ساعت 2:00 بامداد به ازنا رسیدیم و پس از 2 ساعت استراحت راننده به راه خود ادامه دادیم. ساعت 7:30 صبح به روستای دربند رسیدیمراه پاکوب انتهای جاده آسفالت روستارا ادامه دادیم. مسیر را با شیب بسیار کم در کف دره ادامه دادیم .در ساعت9:30 به تخته سنگی رسیدیم و در کنار آن استراحت کردیم و صبحانه را صرف کردیم. ساعت 10:00 حرکت را ادامه دادیم شیب مسیر کم کم زیاد می شد.مسیر در انتهای دره بر روی دامنه سمت چپ ادامه می یافتدر ساعت 12:30 بر بالای دامنه بودیم و میتوانستیم به راحتی پناهگاه گل گل را مشاهده کنیم. درساعت 13:00 نهار را در محل پپناهگاه گل گل صرف کردیم. این پناهگاه از یک اتاق به مساحت24 متر با دیوار سنگی و سقف ایرانیت تشکیل شده است. یک چشمه با آبی گوارا در فاصله 40 متری پایین پناهگاه وجود دارد. از محل پناهگاه می توانیم مسیر صعود از روستای تیول را به خوبی مشاهده کرد.
در ساعت 14:30 مسیر را ادامه دادیم. مسیر در ادامه شیب دار میشد. این قسمت مسیر گرده ماهی نام داشت.در ساعت 15:30 پیمایش این بخش از مسی ر به اتمام رسید و شیب مسیر معمولی شد. در ساعت 18:00 به پناهگاه سن بران رسیدیم، چادر ها را بر پا کردیم و شب را در آن محل سپری کردیم.
ساعت 8 صبح حرکت به سمت قله را آغاز کردیم و در ساعت 11:00 قله سن بران را در آغوش گرفتیم. پس استراحت کوتاهی از مسیر کنار مسیرصعود به سمت پایین حرکت کردیم که با شیبی بین 45 تا 50 درجه و به صورت شن اسکی بود. در ساعت 13:30به پناهگاه سن بران رسیدیم. سپس حرکت خود را ادامه دادیم و در ساعت 16:30 به پناهگاه گل گل رسیدیم. پس از صرف نهار و کمی استراحت به سمت روستای دربند حرکت کردیم و در ساعت 21:00 به روستا رسیدیم .
توضيحات سن بران :
امكان خريد اقلام مورد نياز در روستاي دربند وجود دارد.
براي دستشويي مي توان از مدرسه روستاي طيان استفاده نمود .
از چشمه روستاي طيان تا پناهگاه گل گل آب مناسب ندارد .
امكان شب ماني در بيرون پناهگاه گل گل و درون كيسه خواب معمولي .
بعدازظهر در گل گل باد میوزد اما با تاريك شدن هوا و تا صعود به قله هواي آرام و مطلوب است .
به دليل سنگ بودن مسير از پناهگاه دوم تا قله احتمال انحراف از مسير وجود دارد .
اكثر مسير تحت پوشش مناسب موبايل است .
