كوهپيمايي و كوهنوردي آغاز مي شود

 با

اول ايمني دوم ايمني سوم ايمني

اول ايمني : فراگرفتن دانش كوهپيمايي و كوهنوردي و زندگي در طبيعت و استفاده از تجارب متخصصين اين ورزش .

دوم ايمني : استفاده از وسايل و لوازم استاندارد و مناسب در برنامه ها .

سوم ايمني : استفاده به موقع از دانش فراگرفته شده و لوازم مناسب هر برنامه .

كوهنوردي با كوهپيمايي آغاز مي شود

 

عناوين صفحه

فصل اول : طرح درس

روز اول . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 9

كوهستان . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 10

تعاريف پايه . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 11

سازماندهي حركت گروهي . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 13

لوازم وتجهيزات كوهپيمايي. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 14

آمادگي جسماني. . . . . . . .  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 27

اصول گامبرداري و شيب ها و طريقه كاركردن با باتون. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 29

تشكيلات كوهنوردي . . . . . . . . . . . . .  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 34

تغذيه . . . . . . . . . . . . . .  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 41

معرفي كوه ها و جاذبه هاي طبيعي منطقة برگزاري كلاس. . . . .. . . . . . . . . . . . . . 46

خطرات كوهستان . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 47

سرپرستي و هدايت گروه . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 50

روز دوم . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 57

بهداشت فردي و محيط . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 58

ويژگي هاي محل استراحت. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 64

جهت يابي بدون ابزار . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 65

گره ها . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 71

اصول اوليه صعود سنگ هاي كوتاه . . . . . . . . . . . . . .  . . . . . . . . . . . . . . .  . . . . . . . . . ۷۴

 

 

كوهستان

تعاريف پايه

( mountain ) كوه

زميني كه نسبت به پيرامون خود به طور مشخصي برجسته تر بوده وداراي دامنه هاي شيب داري باشد . ارتفاع دقيقي براي آن تعريف نشده

است ولي معمولا زمين هايي كه حدودا 600 متر از اطراف خود بلندتر باشند را كوه مي نامند . كوه ها به سه شكل به وجود مي آيند :

براثر چين خوردگي سطح زمين

براثر فرسايش

بر اثر فعاليت هاي آتشفشاني .

( Hill ) تپه

به بلندي هايي با اختلاف ارتفاع كمتر از 600 متر نسبت به زمين هاي مجاور تپه گفته مي شود .

( Summit ; Peak ; Top ) قله

بلندترين نقطه هر كوه را قله مي نامند . ممكن است در بالاي برخي از كوه ها چند قله هم ارتفاع وجود داشته باشد . درمورد كوه هايي كه

در راس آن دو يا چند قله نا هم ارتفاع وجود دارد ، قله ي بلند تر را قله اصلي و قله هاي كوتاه تر را قله فرعي مي نامند .

( Ridge) يال

محل برخورد دو دامنه ي شيب دار را در بالاترين نقطه ي تماس يال مي نامند .

( Divide) خط الراس

به خط اصلي و بلندترين يال بين دو قله كه محل تقسيم آ ب باران باشد ، خط الراس گفته مي شود واژه ي فارسي معادل آن آب پخشان

است

خط الراس اصلي محل تقسيم دو حوزه ي آب ر يز جداگانه است . در حالي كه خط الراس فرعي با اين كه محل تقسيم آب است ، اما آب

هاي سرازير شده از هر دو قسمت آن به يك حوضه ي آب ريز ريخته مي شوند .

( Pass) گردنه

پايين ترين نقطه خط الراس هاي دو قله را گردنه مي نامند معمولا دو دره از طرفين كوه سرازير مي شوند ، در نتيجه گردنه شكلي شبيه به

زين اسب دارد .

( Valley) دره

محل برخورد دو دامنه ي شيب دار در پايين ترين نقطه ي تماس را دره مي نامند . دره معمولا محل عبور رودخانه هاي دائمي يا فصلي

است .

( Thalweg [Ger.] ; Valley Line [Eng.] ) خط القعر

ژرف ترين نقاط بستر يك رودخانه يا دره را خط القعر مي نامند . ( كه از دامنه شروع شده و به قله يا خط الراس مي رسد .)

( Rock) صخره

سنگ هاي يك پارچه وبزرگ را كه بتوان حداكثر با يك طول طناب ( 40 متر) صعود نمود صخره مي گويند .

( Arête ; Flank) گرده

يال هايي كه شيب آن ها زياد بوده و بيشتر از مناطق سنگي و صخره اي تشكيل شده باشد گرده ناميده مي شود .

(Wall) ديواره

به مناطقي گفته مي شود كه داراي سنگ هاي يكپارچه با شيب زياد بوده و بلندي آن بيش از يك طول طناب نياز مي باشد .